Aplikacja komornicza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Aplikacja komornicza – trwa 2 lata i ma na celu zapoznanie aplikanta komorniczego z pracą komornika. Aplikant komorniczy po upływie roku od dnia rozpoczęcia aplikacji komorniczej może być upoważniony przez komornika do samodzielnego wykonywania określonych czynności egzekucyjnych, do których upoważniony jest asesor komorniczy. Upoważnienie to wymaga formy pisemnej i powinno być okazane stronie na jej żądanie przed przystąpieniem do czynności[1].

Aplikantem komorniczym może zostać osoba, która:

  • posiada obywatelstwo polskie;
  • ma pełną zdolność do czynności prawnych;
  • posiada nieposzlakowaną opinię;
  • nie była karana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;
  • nie jest podejrzana o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe;
  • ukończyła wyższe studia prawnicze l w Rzeczypospolitej Polskiej i uzyskała tytuł magistra prawa lub zagraniczne studia prawnicze uznane w Rzeczypospolitej Polskiej;
  • jest zdolna ze względu na stan zdrowia do pełnienia obowiązków komornika;
  • uzyskał pozytywną ocenę z egzaminu konkursowego na aplikację komorniczą.

Aplikanta komorniczego zatrudnia komornik. Osobie spełniającej warunki nie można odmówić wpisu na listę aplikantów komorniczych.

Wniosek o wpis na listę aplikantów komorniczych może zostać złożony w ciągu 2 lat od dnia ogłoszenia wyników egzaminu konkursowego. Do wniosku kandydat obowiązany jest załączyć zaświadczenie o niekaralności oraz oświadczenie, że przeciwko niemu nie jest prowadzone postępowanie karne o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe.

Egzamin konkursowy przeprowadzają komisje egzaminacyjne raz w roku, w terminie wyznaczonym przez Ministra Sprawiedliwości, nie później niż do dnia 30 września, równocześnie we wszystkich izbach komorniczych.

Egzamin konkursowy polega na sprawdzeniu wiedzy kandydata na aplikanta komorniczego, zwanego dalej "kandydatem", z zakresu prawa konstytucyjnego, prawa cywilnego, postępowania cywilnego, prawa gospodarczego, prawa spółek handlowych, prawa pracy, prawa rodzinnego i opiekuńczego, prawa administracyjnego, postępowania administracyjnego, prawa finansowego, prawa europejskiego, prawa prywatnego międzynarodowego, ustroju sądów i samorządu komorniczego. Kandydaci podczas egzaminu konkursowego nie mogą korzystać z tekstów aktów prawnych, komentarzy, orzecznictwa oraz innych pomocy, a także nie mogą posiadać przy sobie urządzeń służących do przekazu lub odbioru informacji. Egzamin konkursowy polega na rozwiązaniu testu składającego się z zestawu 150 pytań, zawierających po 3 propozycje odpowiedzi, z których tylko jedna jest prawidłowa. Kandydat może wybrać tylko jedną odpowiedź. Za każdą prawidłową odpowiedź kandydat uzyskuje 1 punkt. O wynikach egzaminu konkursowego Minister Sprawiedliwości zawiadamia Krajową Radę Komorniczą oraz publikuje w Biuletynie Informacji Publicznej listę osób, które uzyskały wynik pozytywny.

Do obowiązków aplikanta należy, w szczególności:

  • uczestniczenie w przewidzianych programem aplikacji zajęciach seminaryjnych oraz w praktykach;
  • samodzielne pogłębianie wiedzy prawniczej i praktycznych umiejętności niezbędnych do zajmowania stanowiska komornika;
  • przystępowanie, w wyznaczonym terminie, do sprawdzianów wiedzy oraz kolokwium, przeprowadzanych w czasie aplikacji, a także do egzaminu komorniczego.

Aplikacja komornicza jest odpłatna – opłaty wynoszą trzykrotność minimalnego wynagrodzenia rocznie.

Przypisy

  1. Art. 30 ust.1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji z późniejszymi zmianami.