Apokopa (proces fonetyczny)

Apokopa (gr. apokoptein – 'odcinać') – proces fonetyczny polegający na zaniku głoski lub głosek w wygłosie (na końcu wyrazu). W szczególności dotyczy nieakcentowanych samogłosek, np. pol. tak ze staropolskiego tako. Współcześnie apokopa występuje m.in. w języku hiszpańskim, w którym przymiotnik grande zostaje skrócony do gran, gdy występuje przed rzeczownikiem.

Zastosowania

Apokopa zastosowana w celach artystycznych w utworze literackim należy do słowotwórczych środków stylistycznych. Używał jej m.in. Julian Tuwim.

Niektórzy skłonni są uważać za apokopę zdrobnienia Alex z Alexander lub potoczne formy, jak w ang. photo (photograph).

Odwrotnością apokopy jest paragoga.

Ciekawostka

Słowo apokopa jest palindromem. Ma to samo znaczenie przeczytane normalnie i wspak.

Zobacz też

• Synkopa (fonetyka)
• Afereza (językoznawstwo)
• Paragoga
• Zanik końcowej spółgłoski