Apollo 10

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Apollo 10
Emblemat Apollo 10
Dane misji
Indeks COSPAR 1969-043A
Zaangażowani USA
Oznaczenie kodowe CSM-106:Charlie Brown
LM-4:Snoopy
Pojazd
Statek kosmiczny Apollo
Masa pojazdu CSM 28 834 kg,
LM 13 941 kg
Rakieta nośna Saturn V SA-505
Załoga
Zdjęcie Apollo 10
Załoga misji Apollo 10. Od lewej: Eugene Cernan, Thomas Stafford i John Young
Dowódca Thomas Stafford
Załoga Eugene Cernan , John Young
Start
Miejsce startu Stanowisko startowe: 39B
Centrum Kosmiczne imienia Johna F. Kennedy'ego, USA
Początek misji 18 maja 1969 16:49 GMT
Orbita okołoziemska
Apogeum 185,8 km
Perygeum 184,7 km
Misja Księżycowa
Liczba orbit Księżycowych 31
Czas na orbicie Księżycowej 2 dni 13 godz. 37 min. 23 sek.
Lądowanie
Miejsce lądowania Ocean Spokojny koło Wysp Samoa, 15°4′S, 164°39′W
Lądowanie 26 maja 1969
Czas trwania misji 8 dni 3 min. 23 sek.
Przebyta odległość 1 126 000 km
Program Apollo
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Apollo 10 – czwarta załogowa misja amerykańskiego programu Apollo, druga misja tego programu na orbitę okołoksiężycową. Był to ostatni lot doświadczalny stanowiący próbę generalną przed zaplanowanym lądowaniem człowieka na Księżycu. Po raz pierwszy w misji na orbitę okołoksiężycową wykorzystano moduł księżycowy LM (Lunar Module), poprzednio testowano go jedynie na orbicie okołoziemskiej. W czasie powrotu statku Apollo 10 na Ziemię osiągnięto największą prędkość z jaką kiedykolwiek poruszał się człowiek – 39 879 km/h.

W skład załogi misji Apollo 10 weszli: Thomas Stafford – dowódca, pilot modułu dowodzenia John Young i pilot lądownika księżycowego LM Eugene Cernan. Na orbitę wokół Księżyca statek Apollo 10 wszedł 21 maja 1969. Dzień później, 22 maja, moduł księżycowy „Snoopy” (z astronautami Staffordem i Cernanem) odłączył się od modułu dowodzenia „Charlie Brown”. Podczas samodzielnego lotu wypróbowano procedury podejścia modułu LM do lądowania. Pojazd z astronautami obniżył swoją orbitę do wysokości ok. 14 km od powierzchni Księżyca, a następnie ponownie połączył się z modułem, w którym znajdował się John Young. Podczas lotu fotografowano powierzchnię Srebrnego Globu w poszukiwaniu lądowisk dla kolejnych misji programu Apollo.

Główne cele misji[edytuj | edytuj kod]

  1. Test procedur i infrastruktury naziemnej w locie załogowym na orbitę okołoksiężycową z wykorzystaniem statku Apollo i lądownika LM.
  2. Ocena funkcjonowania lądownika księżycowego LM podczas misji na orbitę Księżyca oraz symulowanego podejścia do lądowania na powierzchni Księżyca.

Chronologia misji[edytuj | edytuj kod]

Start: 18 maja 1969 o godzinie 16:49:00 UTC.

Osiągnięcie orbity wokół Księżyca: 21 maja 1969 o godzinie 20:44:54 UTC.

Opuszczenie orbity wokół Księżyca: 24 maja 1969 o godzinie 10:25:29 UTC.

Odłączenie modułu księżycowego „Snoopy” (Stafford i Cernan) od modułu dowodzenia „Charlie Brown”: 22 maja 1969 o godzinie 19:00:57 UTC.

Cumowanie modułu księżycowego „Snoopy” do modułu dowodzenia „Charlie Brown”: 23 maja 1969 o godzinie 03:11:02 UTC.

Czas pozostawania statku Apollo 10 na orbicie księżycowej: 61 godzin 37 minut 23 sekundy.

Powrót na Ziemię (wodowanie): 26 maja 1969 o godzinie 16:52:23 UTC.

Załoga podjęta przez lotniskowiec USS Princeton (CV-37): 26 maja 1969 o godzinie 17:31 UTC.

Podjęcie CM: 26 maja 1969 o godzinie 18:28 UTC.

Zdarzenia, które miały miejsce po raz pierwszy[edytuj | edytuj kod]

  • Spotkanie statków na orbicie okołoksiężycowej.
  • Wykorzystanie anteny kierunkowej LM w dużych odległościach od Ziemi.
  • Odpalenie silnika DPS w warunkach symulowanego lądowania na Księżycu.
  • Symulacja lądowania na Księżycu.
  • Obserwacja powierzchni Księżyca z małej odległości (14,4km).
  • Pasywna kontrola termiczna połączonych połączonych statków Apollo i LM.
  • Wykorzystanie radionamierników VHF podczas operacji spotkania statków kosmicznych.
  • Testowanie radaru lądowania LM w odległości umożliwiającej odbiór fal odbitych od powierzchni Księżyca.
  • Korekty trajektorii loty połączonych statków Apollo I LM w drodze na Księżyc.
  • Pierwszy start ze stanowiska startowego nr 39B.
  • Największa masa umieszczona na orbicie okołoziemskiej (133 786kg).
  • Największa masa umieszczona na orbicie okołoksiężycowej (31 492 kg).
  • Test kamery telewizyjnej przekazującej obraz w kolorze.
  • Dokumentacja nawigacyjna i fotograficzna lądowisk 2 i 3.
  • Dokumentacja fotograficzna powierzchni Księżyca, przeznaczona do szkolenia załogi Apollo 11 i kolejnych misji.

Załoga[edytuj | edytuj kod]

Załoga rezerwowa[edytuj | edytuj kod]

Naziemna załoga wspierająca[edytuj | edytuj kod]

Podsumowanie[edytuj | edytuj kod]

Była to najbardziej skomplikowana misja, zbliżona jak to tylko możliwe, do lotu zakończonego lądowaniem na Księżycu. W trakcie symulacji lądowania, LM zbliżył się do powierzchni Księżyca na odległość zaledwie 14,4 km. Załoga dokładnie obejrzała proponowane miejsca lądowania. W trakcie misji przeprowadzono 19 transmisji z pokładu statku. Dokładność nawigacji w drodze na i z Księżyca okazała się tak wysoka, że potrzebne były tylko dwie z siedmiu przewidzianych korekt trajektorii (po jednej w każdą stronę) Znaczne odchylenia od planowanej trajektorii wystąpiły tylko na orbicie okołoksiężycowej, co wynikało z niejednorodności pola grawitacyjnego Księżyca. Bonusem misji było dokonanie kilku obserwacji odrzuconych elementów rakiety i statku kosmicznego: pojedynczych paneli SLA, okrążającego Księżyc stopnia lądującego LM i pustego stopnia S-IVB w odległości ponad 6000 kilometrów. Misja ta zakończyła serię testów Apollo. Dwunastu Amerykanów stanęło na powierzchni Księżyca i bezpiecznie powróciło na Ziemię.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]