| Apomorfina |
|
|
| Nazewnictwo |
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
| (R)-6-metylo-5,6,6a,7-tetrahydro-4H-dibenzo[de,g]chinolino-10,11-diol |
|
| Inne nazwy i oznaczenia |
| numer WE: 200-360-0 |
|
| Ogólne informacje |
| Wzór sumaryczny |
C17H17NO2 |
| Masa molowa |
267,32 g/mol |
| SMILES |
|
CN1CCC2=CC=CC3=C2[C@H]1CC4=C3C(=C(C=C4)O)O
|
|
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
58-00-4
314-19-2 (chlorowodorek, bezwodny)
41372-20-7 (chlorowodorek, połwodzian) |
| PubChem |
6005[1] |
| DrugBank |
DB00714[2] |
|
|
| Niebezpieczeństwa |
| Zagrożenia (UE) dla chlorowodorku[4] |
|
|
Substancja nie jest klasyfikowana jako
niebezpieczna wg europejskich kryteriów. |
|
| Zwroty R |
brak zwrotów R |
| Zwroty S |
brak zwrotów S |
|
| Numer RTECS |
HQ1750000 |
| Dawka śmiertelna |
LDLo 40 mg/kg (dożylnie, szczur)[3] |
|
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
|
| Klasyfikacja |
| ATC |
G04BE07, N04BC07 |
Apomorfina (ATC G04 BE07, N04 BC07) – pochodna morfiny, agonista receptorów dopaminergicznych D1 i D2 z silniejszym wpływem na te drugie[5], posiadająca silne właściwości wymiotne, stosowana w diagnostyce i leczeniu choroby Parkinsona oraz w mniejszych dawkach w leczeniu zaburzeń erekcji.
Korzystne działanie w leczeniu zaburzeń erekcji odkryto przypadkowo u pacjentów leczonych na chorobę Parkinsona. Mechanizm działania apomorfiny jest odmienny od występującego przy stosowaniu sildenafilu i jego pochodnych. Apomorfina jest stosowana w postaci tabletek podjęzykowych, które rozpuszczają się w ok. 10 minut i wchłaniają poprzez błonę śluzową jamy ustnej. Działanie powodujące erekcję pojawia się w ciągu ok. 20 minut.
Apomorfina pod nazwą handlową Uprima lub Ixsense była dostępna od 2001 roku na rynku europejskim do leczenia zaburzeń erekcji. W 2006 roku decyzją europejskiej instytucji kontrolującej obrót farmaceutykami EMA Uprima/Ixsense została wycofana ze sprzedaży[6].
Przypisy
