Appiusz Klaudiusz Pulcher (konsul 54 p.n.e.)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Appius Claudius Pulcher - członek patrycjuszowskiego rodu Klaudiuszów Pulcher, jednego z najbardziej wpływowych w okresie republiki. Syn Appiusza Klaudiusza Pulchra konsula w 79 p.n.e. i Cecylii Metelli, córki Lucjusza Cecyliusza Metellusa Diademata. Urodzony w 97 p.n.e.; zmarł w 48 p.n.e.

Od 72 do 70 p.n.e. służył jako trybun wojskowy u Lucjusza Licyniusza Lukullusa na Wschodzie. Wysłany przez niego do króla Armenii Tigranesa z żądaniem wydania Mitrydatesa, króla Pontu. Tigranes odmówił wydania Mitrydatesa popadając w konflikt z Rzymem. W 63 p.n.e. wszedł w skład kolegium augurów. Appiusz jako pretor w 57 p.n.e. wspierał swojego brata Klodiusza w próbach zablokowania odwołania Cycerona z wygnania; propretor Sardynii w 56 p.n.e. Konsul w 54 p.n.e. Po konsulacie sprawował namiestnictwo Cylicji w latach 53 p.n.e. - 51 p.n.e. W roku 50 p.n.e. cenzor wspierał stronnictwo optymatów między innymi usuwając z senatu historyka Sallustiusza, zwolennika Cezara i popularów. W 50 p.n.e. oskarżony przez Publiusza Korneliusza Dollabelę o przekupstwa ale został uniewinniony dzięki wsparciu Cycerona, Brutusa i Hortensjusza. W wojnie domowej stanął po stronie Pompejusza objął jako prokonsul namiestnictwo Grecji. Zmarł na Eubei niedługo przed bitwą pod Farsalos. Znany z zainteresowań praktykami spirytystycznymi, m.in. wtajemniczony w misteria eleuzyńskie. Zbudował Propyleje w Eleuzis.

Dzieci: z Serwilią, córką Gnejusza Serwiliusza Cepiona, kwestora ok. 105 p.n.e.

adoptowany syn brata Gajusza

  • Appiusz Klaudiusz Pulcher

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]