Arapaima
| Arapaima | |
| Arapaima gigas | |
| (Schinz, 1822) | |
_3.jpg&filetimestamp=20090919201326) |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Nadgromada | doskonałokostne |
| Gromada | kostnoszkieletowe |
| Rząd | kostnojęzykokształtne |
| Rodzina | kostnojęzykowe lub Arapaimidae |
| Rodzaj | Arapaima |
| Gatunek | Arapaima gigas |
| Kategoria zagrożenia (CzKGZ)[1] | |
 brak danych
|
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Arapaima (Arapaima gigas) – ryba z rodziny kostnojęzykowych, czasami wyodrębniana do Arapaimidae. Znana także jako piraruku (ryba czerwona) lub paiche. Jedna z największych słodkowodnych ryb świata.
Spis treści |
[edytuj] Charakterystyka
[edytuj] Wygląd
Ma masywne ciało pokryte dużymi łuskami. Płetwy odbytowa i grzbietowa osadzone są mocno z tyłu ciała. W jej szerokim pysku są małe stożkowate zęby. Głowa arapaimy pokryta jest tarczkami kostnymi. Ma ona stalowoszare ubarwienie o niebieskawym odcieniu. W tylnej połowie ciała, obrzeża łusek mają czerwony kolor.
[edytuj] Rozmiary
Zanim zaczęto ją tępić notowano osobniki o długości dochodzącej do 3,9 m i masie ciała do 200 kg[2] (niepotwierdzone doniesienia mówią o długości 4,5 m[3]), obecnie rzadko spotykane są okazy osiągające długość 2 m i ciężar 100 kg[4].
[edytuj] Zachowanie
Ponieważ oddycha pęcherzem pławnym, co jakiś czas (około 20 minut) musi zaczerpnąć świeżego powietrza atmosferycznego. W okresie suszy potrafi zagrzebać się w błocie lub piasku. Ryba ta poluje wśród roślinności wodnej, wyskakując na ofiarę z ukrycia.
[edytuj] Środowisko
Przebywa blisko powierzchni. Zamieszkuje Amazonkę i Orinoko wraz z ich dopływami, na wysokości poniżej 200 m n.p.m. W niektórych regionach arapaima została wytępiona przez kłusowników.
[edytuj] Pożywienie
Arapaima poluje, czając się wśród roślinności wodnej. Odżywia się głównie rybami z rodziny Loricariidae[4], skorupiakami, ślimakami, pierścienicami oraz owadami wodnymi. Rzadziej ptakami, płazami, gadami i małymi ssakami. Dietę uzupełnia fragmentami niektórych roślin, zdarza się, że arapaima połyka gładkie kamyki, piasek i muł.
[edytuj] Rozmnażanie
Arapaima przygotowuje gniazdo (oczyszczony dołek o głębokości około 20 cm) gdy wzrasta poziom wody. Samica składa od 40 000 do 50 000 jaj. Ikrą i larwami opiekuje się samiec. Larwy po wykluciu mają ok. 11,5 cm długości. Od dziewiątego dnia życia zaczynają oddychać powietrzem atmosferycznym. Arapaimy osiągają dojrzałość płciową po 4-6 latach.
[edytuj] Hodowla
Arapaimy można zobaczyć jedynie w akwariach publicznych, ponieważ ze względu na swoje rozmiary nie nadają się do domowej hodowli.
[edytuj] Ciekawostki
- W regionach, z których pochodzi jej mięso stanowi przysmak.
- Naturalnym wrogiem arapaimy jest jaguar.
- Ryba posiada pęcherz pławny z gąbczastymi ścianami, ryba wykorzystuje je jako prymitywne płuco, pobierając tlen nie tylko z wody, ale także z powietrza. Osobnik, aby oddychać nad powierzchnią wynurza się co 10-15 minut.
Przypisy
- ↑ Arapaima gigas. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Arapaima gigas. (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org [dostęp 1 marca 2009]
- ↑ Froese, R. & D. Pauly: Family Arapaimidae - Bonytongues (ang.). FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org, 2008. [dostęp 1 marca 2009].
- ↑ 4,0 4,1 Włodzimierz Załachowski: Ryby. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1997. ISBN 83-01-12286-2.
[edytuj] Bibliografia
- Mały słownik zoologiczny: ryby. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1976.
- Włodzimierz Załachowski: Ryby. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1997. ISBN 83-01-12286-2.
- Arapaima gigas. (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org [dostęp 1 marca 2009]
