Archeotyris

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Archeotyris
Archaeothyris florensis
Reisz, 1972
Archeotyris
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada synapsydy
(bez rangi) Eupelycosauria
Rodzina Ophiacodontidae
Rodzaj Archaeothyris
Gatunki
  • A. florensis
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Archaeothyris jest nazwą rodzajową jednego z najstarszych znanych pelykozaurów. Za starszego uważa się jedynie klepsydropsa oraz protoklepsydropsa, ale zły stan zachowania szkieletu tego drugiego nie daje nam pewności.

Archaeothyris żył w środkowym karbonie (około 320 milionów lat temu). Jego szczątki odkryto na terenie Nowej Szkocji w Kanadzie, w pobliżu miejsc odnalezienia skamieniałości najstarszego znanego owodniowca, Hylonomusa i jednego z najstarszych poznanych diapsydów o nazwie Petrolakozaur. Także czas występowania tych zwierząt był dość zbliżony.

Zwierzę zamieszkiwało bagna, obecne w karbonie na terenie Nowej Szkocji.

Archaeothyris miał wraz z długim ogonem 50 cm długości. Posiadał on mocne szczęki, które potrafił zapewne otwierać szerzej niż pierwotne owodniowce, oraz mocno zaciskać. Wyposażone były one w zestaw ostrych zębów o ujednoliconym kształcie, lecz zróżnicowanej długości. Ich wygląd świadczy, że zwierzę było drapieżnikiem. Wiemy, że u późniejszych pelykozaurów, będących być może potomkami Archaeothyris, nastąpiło dalsze zróżnicowanie uzębienia.

Uważa się, że Archaeothyris był najstarszym członkiem rodziny Ophiacodontidae, do której należał późniejszy Ophiacodon.


← mln lat temu
Archeotyris
← 4,6 mld 541 488 443 419 359 299 252 201 145 66 23 2


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]