Archidiecezja szczecińsko-kamieńska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Archidiecezja szczecińsko-kamieńska
Archikatedra św. Jakuba w Szczecinie
Archikatedra św. Jakuba w Szczecinie
Państwo  Polska
Siedziba Szczecin
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Metropolia szczecińsko-kamieńska
Katedra diecezjalna Archikatedra szczecińska
Biskup diecezjalny Andrzej Dzięga
(metropolita szczecińsko-kamieński)
Biskup pomocniczy Henryk Wejman (nominat)
Biskup senior Jan Gałecki
Marian Błażej Kruszyłowicz OFMConv.
Dane statystyczne
Liczba wiernych 1 mln
Liczba kapłanów 647
Liczba dekanatów 37
Liczba parafii 269
Powierzchnia 12.754 km²
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bazylika archikatedralna św. Jakuba w Szczecinie
Bazylika archikatedralna św. Jakuba w Szczecinie
Ziemia 53°25′28,8″N 14°33′21,3″E/53,424667 14,555917Na mapach: 53°25′28,8″N 14°33′21,3″E/53,424667 14,555917
Strona internetowa

Archidiecezja szczecińsko-kamieńska (łac. Archidioecesis Sedinensis-Caminensis) – jedna z czternastu archidiecezji Kościoła rzymskokatolickiego w Polsce ustanowiona przez Jana Pawła II 25 marca 1992 r. bullą Totus Tuus Poloniae Populus. Archidiecezja szczecińsko-kamieńska nawiązuje tradycją do istniejącej w latach 1140-1535 rzymskokatolickiej diecezji pomorskiej z siedzibą biskupią w Wolinie (do 1188 r.) i Kamieniu Pomorskim (do 1535 r.)

Historia[edytuj | edytuj kod]

Biskupstwo pomorskie z siedzibą w Wolinie zostało potwierdzone przez papieża Innocentego II 14 października 1140. Obejmowało ówcześnie obszar do rzeki Łeby, gdzie graniczyło z diecezją włocławską. Siedzibą biskupstwa od 1175 r. był Kamień Pomorski[1].

Powstanie obecnej archidiecezji związane było z wydarzeniami po II wojnie światowej i organizacją życia Kościoła katolickiego w Polsce Ludowej. Z uwagi na sytuację polityczną tereny Pomorza Zachodniego wchodziły w skład administratury apostolskiej z siedzibą w Gorzowie Wielkopolskim.

Po nawiązaniu stosunków dyplomatycznych między Republiką Federalną Niemiec a Polską Rzecząpospolitą Ludową 28 czerwca 1972 r. Paweł VI bullą (łac.) Episcoporum Poloniae Coetus powołał z jej części diecezję szczecińsko-kamieńską, z siedzibą biskupią w Szczecinie. Powołana w ten sposób diecezja kościelna była sufraganią metropolii gnieźnieńskiej. 25 marca 1992 r., w wyniku reformy administracyjnej Kościoła katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej – diecezja szczecińsko-kamieńska została podniesiona bullą papieską (łac.) Totus Tuus Poloniae Populus do rangi archidiecezji. Zostały jej podporządkowane jako sufraganie następujące diecezje: koszalińsko-kołobrzeska oraz zielonogórsko-gorzowska (metropolia szczecińsko-kamieńska)

Biskupi[edytuj | edytuj kod]

Instytucje[edytuj | edytuj kod]

Główne świątynie[edytuj | edytuj kod]

Katedry:

Kolegiaty:

Sanktuaria:

Kapituły[edytuj | edytuj kod]

Zakony[edytuj | edytuj kod]

Zakony męskie:

Zakony żeńskie:

Świeckie Instytuty Życia Konsekrowanego:

  • Instytut Świętej Rodziny

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. R. Schmidt: Die Lande Lauenburg und Bütow in ihrer wechselnden Zugehörigheit zum Deutschen Orden, zu Pommern und Polen und zu Brandenburg-Preußen. W: Reiche und Territorien in Ostmitteleuropa. München: Oldenbourg, 2006, s. 94. ISBN 3-486-57-839-1.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 R. Kostynowicz: Od Administracji Apostolskiej Kamieńskiej, Lubuskiej i Prałatury Pilskiej do Metropolii Szczecińsko-Kamieńskiej (1945-1995) (pol.). szczecin.kuria.pl, 2006-12-19. [dostęp 2010-11-02].
  3. D. Cywiński: Wolińska Kapituła Kolegiacka (pol.). niedziela.pl. [dostęp 2010-11-02].