Archipelag Aleksandra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zdjęcie satelitarne Archipelagu Aleksandra

Archipelag Aleksandra (ang. Alexander Archipelago) − archipelag u południowo-wschodnich wybrzeży stanu Alaska. W jego skład wchodzi około 1100 wysp, które powstały w wyniku zalania nadbrzeżnych pasm górskich w wyniku podniesienia się poziomu wody Oceanu Spokojnego. Wyspy oddzielone są od siebie i stałego lądu głębokimi cieśninami o charakterze fiordów. Wyspy zajmują łączną powierzchnię 36,8 tys. km². Wyspy są górzyste i gęsto zalesione.

Największe wyspy archipelagu to: Wyspa Księcia Walii, Wyspa Cziczagowa, Wyspa Baranowa, Wyspa Admiralicji, Wyspa Kupriejanowa i Revillagigedo. Jedna z mniejszych wyspy archipelagu nosi imię Kościuszki. Na archipelagu tym znajduje się również Wojewodski Island, która wzięła swoją nazwę od Stefana Wojewódzkiego. Najważniejsze miasta w Archipelagu Aleksandra to Ketchikan na wyspie Revillagigedo i Sitka na Wyspie Baranowa. Podstawą gospodarki wysp jest turystyka, rybołówstwo i leśnictwo.

Wyspy pierwotnie zamieszkane były przez ludy Tlingit i Kaigani Haida. Pierwszymi Europejczykami na wyspach byli w 1741 Rosjanie z wyprawy Vitusa Beringa i Aleksieja Czirikowa. W 1867 wraz z Alaską zostały sprzedane Stanom Zjednoczonym.

Nazwa wysp pochodzi od imienia Aleksandra Baranowa, rosyjskiego handlarza futrami, zarządzającego Kompanią Rosyjsko-Amerykańską.