Architektura 12-bitowa
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Architektura komputera | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 4-bitowa | 8-bitowa | 12-bitowa | 16-bitowa | 18-bitowa | 24-bitowa | 32-bitowa | 36-bitowa | 64-bitowa | |||
| Wielkości danych | |||||||||||
| półbajt oktet bajt słowo | |||||||||||
12-bitowe – słowa, adresy i inne dane to takie informacje, które mieszczą się na 12 bitach pamięci, co jest równe półtora oktetu. 12-bitowe architektury CPU czy ALU są architekturami używającymi takiej właśnie wielkości rejestrów, szyny adresowej, szyny danych.
Prawdopodobnie najbardziej znanymi komputerami 12-bitowymi były PDP-8 i LINC oraz ich kuzyni. Komputery te były dostępne na rynku od roku 1963 aż do połowy lat 90. Wiele spośród przetworników analogowo-cyfrowych ma dokładność 12-bitów.
12 cyfr binarnych daje 4096 różnych kombinacji (10000 ósemkowo, 1000 szesnastkowo).
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Information Research Services: Historia komputerów 12-bitowych Digitala (ang.). Microsoft, 30 czerwca 2005. [dostęp 17 czerwca 2009].
