Architektura 12-bitowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Architektura 12-bitowa – architektura komputera, w której słowa, adresy i inne dane mieszczą się w najwyżej 12 bitach pamięci.

Prawdopodobnie najbardziej znanymi komputerami 12-bitowymi były PDP-8 i LINC oraz ich kuzyni. Komputery te były dostępne na rynku od roku 1963 aż do połowy lat 90. Wiele spośród przetworników analogowo-cyfrowych ma dokładność 12-bitów.

12 cyfr binarnych daje 4096 różnych kombinacji (10000 ósemkowo, 1000 szesnastkowo).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]