Architektura 4-bitowa
 |
Ten artykuł od 2012-08 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Możliwe, że ten artykuł w całości albo w części zawiera informacje nieprawdziwe. Informacje bez źródeł w każdej chwili mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Pomóż Wikipedii i dodaj przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Architektura komputera | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 4-bitowa | 8-bitowa | 12-bitowa | 16-bitowa | 18-bitowa | 24-bitowa | 32-bitowa | 36-bitowa | 64-bitowa | |||
| Wielkości danych | |||||||||||
| półbajt oktet bajt słowo | |||||||||||
4-bitowe – słowa, adresy i inne dane to takie informacje, które mieszczą się na 4 bitach pamięci, co jest równe połowie oktetu. 4-bitowe architektury CPU czy ALU są architekturami używającymi takiej właśnie wielkości rejestrów, szyny adresowej, szyny danych.
Architektura 4-bitowa to architektura systemu przetwarzania danych komputera oparta na 4-bitowych jednostkach informacji. Oznacza to, ze za każdym odczytem lub zapisem do pamięci operacyjnej komputera lub w wewnętrznych transferach procesora używa się dokładnie czterobitowych porcji danych.
Ze względu na ograniczoną do 16 adresów, architektury 4-bitowej nie odnosi się do przestrzeni adresowej.
Procesor Intel 4004, pierwszy komercyjnie dostępny procesor na pojedynczym układzie scalonym - drugi na świecie (po F14 CADC) mikroprocesor - miał architekturę 4-bitową, 12-bitową przestrzeń adresową oraz 8 i 16 bitowe rozkazy (architektura harwardzka).
Architektura 4-bitowa stosowana jest w kalkulatorach gdzie podstawową jednostką danych jest cyfra dziesiętna zapisana w 4 bitach, oraz prostych mikrokontrolerach.
Pierwsze układy o architekturze 4-bitowej, mikroprocesor Intel 4004 i mikrokontroler Texas Instruments TMS1000, powstały dla kalkulatorów.
