Architektura 4-bitowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Architektura komputera
4-bitowa 8-bitowa 12-bitowa 16-bitowa 18-bitowa 24-bitowa 32-bitowa 36-bitowa 64-bitowa
Wielkości danych
półbajt   oktet   bajt   słowo

4-bitowesłowa, adresy i inne dane to takie informacje, które mieszczą się na 4 bitach pamięci, co jest równe połowie oktetu. 4-bitowe architektury CPU czy ALU są architekturami używającymi takiej właśnie wielkości rejestrów, szyny adresowej, szyny danych. Architektura 4-bitowa to architektura systemu przetwarzania danych komputera oparta na 4-bitowych jednostkach informacji. Oznacza to, ze za każdym odczytem lub zapisem do pamięci operacyjnej komputera lub w wewnętrznych transferach procesora używa się dokładnie czterobitowych porcji danych.

Ze względu na ograniczoną do 16 adresów, architektury 4-bitowej nie odnosi się do przestrzeni adresowej.

Procesor Intel 4004, pierwszy komercyjnie dostępny procesor na pojedynczym układzie scalonym - drugi na świecie (po F14 CADC) mikroprocesor - miał architekturę 4-bitową, 12-bitową przestrzeń adresową oraz 8 i 16 bitowe rozkazy (architektura harwardzka).

Architektura 4-bitowa stosowana jest w kalkulatorach gdzie podstawową jednostką danych jest cyfra dziesiętna zapisana w 4 bitach, oraz prostych mikrokontrolerach.

Pierwsze układy o architekturze 4-bitowej, mikroprocesor Intel 4004 i mikrokontroler Texas Instruments TMS1000, powstały dla kalkulatorów.