Architektura karolińska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Architektura karolińska – jeden z rodzajów architektury przedromańskiej, rozwijany w Europie w okresie renesansu karolińskiego, tj. na przełomie VIII i IX wieku, podczas dominacji Karolingów na kontynencie; mający nawiązywać do architektury klasycznej, czerpiący także silnie z rozwiązań wczesnochrześcijańskich i bizantyjskich oraz wprowadzający własne innowacje.

Zachowane najważniejsze zabytki architektury karolińskiej[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Conant, K. J. (1978) Carolingian and Romanesque Architecture 800-1200.
  • Pevsner, N. (1963) An Outline of European Architecture.