Archiwum Akt Nowych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Archiwum Akt Nowych
Archiwum Akt Nowych 01.jpg
Dyrektor Tadeusz Krawczak
Adres ul. Stefana Hankiewicza 1
Warszawa
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Archiwum Akt Nowych
Archiwum Akt Nowych
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Archiwum Akt Nowych
Archiwum Akt Nowych
Ziemia 52°12′31″N 20°58′40″E/52,208611 20,977778Na mapach: 52°12′31″N 20°58′40″E/52,208611 20,977778
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Archiwum Akt Nowych, AAN – archiwum państwowe z siedzibą w Warszawie. Jest jednym z trzech polskich archiwów państwowych o charakterze centralnym obok Narodowego Archiwum Cyfrowego i Archiwum Głównego Akt Dawnych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Archiwum Akt Nowych powstało na mocy dekretu Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego z 7 lutego 1919 r. "O organizacji archiwów państwowych i opiece nad archiwaliami"[1] i do 1 lipca 1930 roku funkcjonowało pod nazwą Archiwum Wojskowe. Organem, któremu podlegało było Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Do zadań Archiwum Akt Nowych należało zabezpieczenie dokumentacji po wojskowych władzach okupacyjnych niemieckich i austriackich z lat 1915-1918[2]. Archiwum znajdowało się w Warszawie przy ul. Długiej 13, jednakże jeszcze w 1919 r., gdy zasób liczył 2011 mb akt i 146 nie rozpakowanych skrzyń z aktami, okazało się, że jego siedziba jest niewystarczająca na potrzeby takiej instytucji. Początkowo na czele Archiwum Wojskowym stał Andrzej Wojtkowski, oddelegowany z Wydziału Archiwów Państwowych Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Pod koniec 1919 r. kierownictwo Archiwum objął dr Juliusz Rencki, którego z kolei w poł. 1922 r. zastąpił dr Wincenty Franciszek Łopaciński. W październiku 1924 r. kierownikiem został dr Józef Stojanowski. W związku z istnieniem drugiego Archiwum Wojskowego podległego władzom wojskowym wystąpił on o zmianę statutu i nazwy placówki. Ostatecznie 1 lipca 1930 r. cywilne Archiwum Wojskowe zostało przekształcone w Archiwum Akt Nowych, którego dyrektorem pozostał dr J. Stojanowski. Od lipca 1930 r. AAN zaczął gromadzenie i przechowywanie archiwaliów powstałych w wyniku działalności centralnych polskich urzędów i instytucji[2]. Archiwum Akt Nowych 28 stycznia 1952 r. na mocy paragrafu 2 zarządzenia nr 9 Prezesa Rady Ministrów z dnia 14 stycznia 1952 r. w sprawie sieci archiwalnej (M.P. Nr A-9, poz. 87) zostało włączone do państwowej sieci archiwalnej.

Zadania[edytuj | edytuj kod]

W myśl paragrafu 5 Statutu Archiwum Akt Nowych do działalności podstawowej Archiwum należy gromadzenie i przechowywanie materiałów archiwalnych powstałych od 1918 roku w wyniku działania naczelnych władz i centralnych organów władzy i administracji państwowej oraz innych centralnych jednostek organizacyjnych, a w tym:

  • kształtowanie i nadzór nad państwowym zasobem archiwalnym,
  • Archiwum może prowadzić działalność usługową polegającą na przechowywaniu, kopiowaniu i konserwacji dokumentacji o czasowym okresie przechowywania w tym dokumentacji osobowo–płacowej
  • przejmowanie, przechowywanie i zabezpieczanie materiałów archiwalnych
  • ewidencjonowanie i opracowywanie materiałów archiwalnych
  • udostępnianie materiałów archiwalnych
  • prowadzenie działalności naukowej i wydawniczej
  • prowadzenie działalności informacyjnej i popularyzatorskiej o materiałach archiwalnych i Archiwum
  • prowadzenie rejestru niepaństwowego zasobu archiwalnego
  • wydawanie uwierzytelnionych wypisów, odpisów, wyciągów i reprodukcji materiałów archiwalnych oraz zaświadczeń wydanych na ich podstawie,
  • prowadzenie spraw w zakresie przechowywania dokumentacji o czasowym okresie przechowywania, zlikwidowanych przedsiębiorców i pracodawców

Archiwum Akt Nowych nadzoruje pracę archiwów zakładowych naczelnych organów władzy państwowej i urzędów centralnych. Przejmuje dokumentację archiwalną tych instytucji po odpowiednim okresie przechowywania w archiwach zakładowych. W Archiwum Akt Nowych przechowuje się dokumentację wytworzoną po 1918 roku.

Kierownicy i dyrektorzy[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Archiwistyka, red. H. Robótka, B. Ryszewski, A. Tomczak, Warszawa 1989

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]