Arctocephalus australis
| Arctocephalus australis[1] | |
| (Zimmermann, 1783) | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | drapieżne |
| Podrząd | psokształtne |
| (bez rangi) | płetwonogie |
| Rodzina | uchatkowate |
| Rodzaj | Arctocephalus |
| Gatunek | Arctocephalus australis |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
 |
|
| Zasięg występowania | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Arctocephalus australis – gatunek drapieżnego ssaka morskiego z rodziny uchatkowatych nazywany czasem kotikiem południowoamerykańskim[3], kotem morskim lub kotikiem południowym.
Spis treści |
Charakterystyka ogólna [edytuj]
Duży, silny przedstawiciel uchatkowatych, o wyraźnie zaznaczonym dymorfizmie płciowym. Samice są smukłe i mają zgrabną budowę ciała, bez żadnych zgrubień na szyi i w górnej części klatki piersiowej, natomiast samce z wiekiem stają się masywne i wyglądają coraz bardziej bezkształtnie. Ich przednia część ciała jest nieproporcjonalnie większa od tylnej. Sierść tej uchatki jest gęsta i wełnista o kolorze szaro-brązowym. na pysku znajdują się długie, sztywne, zagięte do dołu włosy czuciowe. Uchatka ta posiada silne, ostre zęby, odpowiadające uzębieniu lampartowi. Nos wydaje się błyszcząco czarny, ale w stanie suchym jest brązowy. Kończyny jak u innych płetwonogich przekształcone są w płetwy. Uchatki (nawet najcięższe samce) potrafią się na nich unieść i zręcznie poruszać po skalistym brzegu. Tylne kończyny podczas poruszania się na lądzie są podwinięte pod tułów, natomiast kończyny przednie podpierają ciało zwierzęcia.
Wymiary [edytuj]
- Długość ciała
- samce 180 - 200 cm, samice 100 - 140 cm
- Waga ciała
- samce do 200 kg, samice 35 - 50 kg
Występowanie [edytuj]
Wybrzeża Ameryki Południowej, od północnego Peru do Ziemi Ognistej na Pacyfiku i punktowo na wybrzeżu Atlantyku w Argentynie i Urugwaju, gdzie znajduje się większość populacji tego gatunku[4].
Środowisko życia [edytuj]
Skaliste brzegi obmywane Prądem Humboldta na zachodnim brzegu Ameryki Południowej, jak również zimne wody południowego Atlantyku, zapewniające obfitość pokarmu. Ponieważ otarie wybierają piaszczyste plaże, nie dochodzi do pokrywania się obszarów występowania tych dwóch dużych gatunków uchatek.
Tryb życia [edytuj]
Kotiki południowoamerykańskie dobrze pływają i nurkują, polując na ryby. Odżywia się również większymi głowonogami i małżami. W okresie rozrodczym silne samce obejmują skaliste odcinki brzegu, których intensywnie bronią przed innymi samcami. Na terytoriach samców tworzą się haremy złożone z kilku lub kilkudziesięciu samic. Skupiają się one wokół samca, który decyduje o ich pozostaniu lub zmianie miejsca.
Rozród [edytuj]
Ciąża kotików południowoamerykańskich trwa około 1 roku. Po tym okresie na świat przychodzi jedno młode, o masie urodzeniowej blisko 1 kg, które bardzo szybko rośnie, i przy długości ciała około 60 cm waży do 5,5 kg. Młodymi uchatkami opiekują się wyłącznie samice. Dojrzałość płciową samice uzyskują po 3 latach, natomiast samce około 7 roku życia.
Wrogowie [edytuj]
Do wrogów kotików należą rekiny (żarłacz biały, żarłacz tygrysi) oraz orki.
Liczebność populacji [edytuj]
Liczebność uchatek szacuje się na około 300 000 osobników, z których większość żyje na wybrzeżach Urugwaju. Najbardziej znane plaże zamieszkane przez ten gatunek znajdują się na półwyspie Paracas w Peru i na wyspie Guano, obmywanej przez Prąd Humboldta.
Przypisy
- ↑ Arctocephalus australis w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Arctocephalus australis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Leksykon zwierząt: Ssaki cz. 3. Warszawa: Bertelsmann Media Sp. z.o.o., 2001, s. 28. ISBN 83-7227-752-4.
- ↑ Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Arctocephalus australis. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 24 września 2009]
