Arcybiskupstwo magdeburskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb arcybiskupstwa magdeburskiego

Arcybiskupstwo magdeburskieniemiecka archidiecezja katolicka ze stolicą w Magdeburgu, istniejąca w latach 968-1545, wolny kraj Świętego Cesarstwa Rzymskiego od XII wieku do 1680 r, kiedy to zostało przekształcone w świeckie księstwo magdeburskie, połączone unia z Brandenburgią. Księstwo istniało odrębnie do 1806.

Z prośbą o założenie arcybiskupstwa wystąpił król Niemiec Otton I Wielki, podczas koronacji na cesarza w Rzymie (2 lutego 962). Papież Jan XII wyraził zgodę. Z powodu protestu metropolity Moguncji arcybiskupstwo zostało utworzone w 968 Przypisano do niego dwa istniejące biskupstwa wieleckie (odebrane arcybiskupowi Moguncji: w Brennie i Hobolinie) oraz powołano trzy nowe biskupstwa: w Miśni, Żytycach i Merseburgu. Metropolita Moguncji otrzymał w zamian biskupstwa w Pradze i Ołomuńcu, utworzone w latach 973-975.

W latach 1545-1680 powoływano administratorów tej archidiecezji, którymi przeważnie zostawali protestanci. W 1680 arcybiskupstwo uległo sekularyzacji, po śmierci ostatniego jej administratora z zgodnie z ustaleniami pokoju westfalskiego i weszło jako odrębne księstwo Rzeszy w skład Brandenburgii.

Arcybiskup magdeburski posiadał pierwszeństwo wśród duchownych członków kurii książęcej Sejmu Świętego Cesarstwa Rzymskiego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]