Arduin z Ivrei

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Arduin z Ivrei (955-1015), król Włoch od 1002, syn Dadona księcia Pombii i córki Arduina III Łysego, hrabiego Turynu. Będąc markizem Ivrei prowadził antyniemiecka politykę narażając się papieżowi Sylwestrowi II, który nałożył na niego ekskomunikę. Po śmierci Ottona III został wybrany w 1002 roku przez włoską arystokracje na króla Włoch. Sprzeciwiający się temu wyborowi biskupi zwrócili się o pomoc do Henryka II, króla niemieckiego. Pokonał on Arduina w bitwach w dolinie Shgana i nad Brentą. Po opuszczeniu Italii przez Henryka, Arduin podjął nieudaną próbę odzyskania wpływów, ostatecznie osiadając w klasztorze San Benigno di Fruttuaria, gdzie zmarł w 1015 roku.

Istnieje hipoteza, że nawiązał kontakty dyplomatyczne z Bolesławem Chrobrym, gdyż szukał sojusznika w swojej walce z Henrykiem II.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Praca zbiorowa: Historia powszechna Tom 7 Od upadku cesarstwa rzymskiego do ekspansji islamu. Karol Wielki. T. 7. Mediaset Group SA, 2007, s. 583. ISBN 978-84-9819-814-0.