Arenga pierzasta
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Arenga pierzasta | |
|---|---|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | jednoliścienne |
| Rząd | arekowce |
| Rodzina | arekowate |
| Rodzaj | arenga |
| Gatunek | arenga pierzasta |
| Nazwa systematyczna | |
| Arenga pinnata Merr. Interpr. Rumph. Herb. Amboin. 119 (1917) |
|
| Synonimy | |
|
Arenga sacharifera Labill., Saquerus pinnatus O. Kuntze |
|
Arenga pierzasta (Arenga pinnata (Wurmb.) Merr.), nazywana także arengą cukrową, palmą cukrową, słoczą cukrową, słoczą pierzastą lub winosłoczą cukrową – gatunek rośliny z rodziny arekowatych (dawniej nazywanych palmami). Rośnie głównie w południowo-wschodniej Azji.
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
- Pokrój
- Kłodzina osiąga wysokość do 20 m.
- Liście
- Skupione na szczycie kłodziny, nieparzystopierzaste, o dł. do 5 m. składają się z klinowatych listków o ząbkowanych koncach
- Kwiaty
- Zebrane w rozdzielnopłciowe kwiatostany. Kwiatostany mają długość do 1,2 m, są rozgałęzione, zwisające, u podstawy objęte licznymi pochwami. Kwiaty są 3-krotne, w kwiatach męskich mają liczne pręciki, w kwiatach żeńskich 1 słupek.
- Owoc
- Średniej wielkości, żółta jagoda zawierająca 2-3 nasiona.
Zastosowanie [edytuj]
- Z naciętych kwiatostanów męskich otrzymuje się sok palmowy, który po odparowaniu wody daje brunatny cukier palmowy. Z jednej palmy można uzyskać 150 kg cukru rocznie. Sok palmowy można poddać fermentacji alkoholowej (fermentacja cukrów), w wyniku której otrzymuje się wino palmowe zwane toddy.
- Z młodych nasion, po usunięciu (przez spalenie) twardej okrywy wytwarza się słodkie przetwory
- Z rdzenia pozyskiwana jest skrobia.
- Włókien z pochew liściowych używa się do wyrobu lin i powrozów.
- Jest uprawiana w szklarniach jako roślina ozdobna.
- Drewno wykorzystuje się do produkcji mebli oraz jako materiał budowlany.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-02-15].
Bibliografia [edytuj]
- Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.