Aretha Franklin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aretha Franklin
Ilustracja
Aretha Franklin (2007)
Imię i nazwisko Aretha Louise Franklin
Pseudonim The Queen of Soul
Data i miejsce urodzenia 25 marca 1942
Memphis
Pochodzenie amerykańskie
Gatunek soul, R&B, gospel, jazz, pop
Zawód wokalistka
Aktywność od 1956
Wytwórnia płytowa Columbia, Atlantic, Arista
Powiązania The Sweet Inspirations, Carolyn Franklin, Erma Franklin, Cissy Houston
Odznaczenia
Prezydencki Medal Wolności (Stany Zjednoczone)
Strona internetowa

Aretha Louise Franklin (ur. 25 marca 1942 w Memphis)[1][2] – afroamerykańska piosenkarka, obdarzona mianem „Królowej Soulu” (ang. The Queen of Soul).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Aretha Louise Franklin mając zaledwie 14 lat, zaczęła nagrywać piosenki w profesjonalnym studio. W wieku 19 lat podpisała swój pierwszy kontrakt z wytwórnią CBS. Śpiewała głównie gospel, koncertowała na środkowym wschodzie USA. Szerszy rozgłos przyniosły jej piosenki jazzowe z elementami popu: Operation Heartbreak, Won't Be Long, Rock-A-Bye Your Baby With A Dixie Melody, Runnin' Out Of Fools[2].

Sława przyszła wraz z nowym kontraktem z Atlantic Records. W 1967 zaczęto nazywać artystkę „Królową Soulu”. Za singiel Respect Franklin otrzymała dwie nagrody Grammy, jej nazwisko znalazło się na szczycie „Billboardu”. W całej karierze Franklin otrzymała w sumie 18 nagród Grammy[2].

Swym głębokim, ciepłym głosem i zdolnością interpretacji zwiększyła popularność gatunku soul. Artystka śpiewała też w innych stylach, począwszy od tanecznego popu, gospel do wokalnego jazzu. W 1987 Aretha Franklin została wprowadzona do Rock and Roll Hall of Fame[3], a jej piosenka Respect ma numer 5 na liście 500 utworów wszech czasów magazynu „Rolling Stone”. W zestawieniu 100 najlepszych wokalistów wszech czasów sporządzonym przez pismo „Rolling Stone” zajęła 1 miejsce.

Przez lata z Arethą pracowała matka Whitney HoustonCissy Houston, śpiewając w chórkach. Franklin była matka chrzestną Whitney Houston[4]. Wywarła ogromny wpływ na wokalistkę, kształtując jej manierę i sposób śpiewania.

Wystąpiła w kilku filmach, m.in. obrazie lat 80. pt. The Blues Brothers i jego kontynuacji z 2000.

W 2008 organizacja PETA ogłosiła Franklin najgorzej ubraną kobietą roku[5].

W 2010 u artystki zdiagnozowano raka. Zespół lekarzy orzekł, że jest to rak nieoperacyjny[6].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy