Aria na strunie G

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Aria na strunie Garia pochodząca z suity orkiestrowej D-dur nr 3 (BWV 1068) autorstwa Jana Sebastiana Bacha. Należy do najczęściej wykonywanych i najbardziej obecnych we współczesnej kulturze popularnej dzieł Bacha[1].

Nieznany jest dokładny rok powstania suity, z której pochodzi aria, jednak miało to miejsce między 1717 a 1723 rokiem. Bach napisał utwór na zamówienie Leopolda, księcia Anhalt-Köthen. Nazwę, pod którą dziś jest znana, aria zawdzięcza niemieckiemu skrzypkowi Augustowi Wilhelmj, który zaaranżował ją (dokonał transkrypcji) tak, by możliwe było jej wykonanie tylko na dwa instrumenty: skrzypce i fortepian (zgodnie z nazwą, pierwotnie suita została napisana na całą orkiestrę). Wykonując utwór, Wilhelmj grał tylko na jednej strunie swoich skrzypiec, strunie G. Aby było to możliwe, przetransponował tonację arii z D-dur na C-dur i przeprowadził transpozycję o oktawę w dół[2].

Wykonanie arii z 1902 roku, z udziałem skrzypka Aleksandra Werżbiłowicza i nieznanego pianisty, uważane jest za najstarsze zachowane nagranie utworu Bacha[3].

Aria była wielokrotnie aranżowana na rozmaite kombinacje instrumentów. Była setki razy wykorzystywana w kulturze popularnej: w filmach fabularnych (na przykład w ścieżce dźwiękowej thrillera Adwokat diabła[4], dramatu sensacyjnego Zakładnik[5], horroru Halloween[6]) i animowanych (na przykład w filmie Żółta łódź podwodna), w programach telewizyjnych, w reklamach oraz w komputerowych grach i symulatorach (na przykład w Gran Turismo 4[7][8]).

Aria na strunie G wielokrotnie stanowiła inspirację dla wielu twórców muzycznych, na przykład została wykorzystana w piosence A Whiter Shade of Pale brytyjskiego zespołu rockowego Procol Harum[9] (ta piosenka w czerwcu 1967 weszła na 1. miejsce na liście przebojów w Wielkiej Brytanii, a magazyn Rolling Stone umieścił ją na 57. miejscu listy 500 utworów wszech czasów), czy w utworze Everything's Gonna Be Alright pochodzącej z Niemiec grupy Sweetbox (który wszedł do pierwszej 10 na listach przebojów w Austrii, Belgii, Kolumbii, Finlandii, Francji, Hiszpanii, Irlandii, Izraelu, Włoszech, Norwegii, Szwajcarii, Szwecji, Wielkiej Brytanii i Włoszech).

Fragment utworu[edytuj | edytuj kod]

(audio)

Aria na strunie G

nagranie z 1920: Joel Belov (skrzypce) oraz Robert Gayler (fortepian)


Przypisy

  1. Aria na strunę G. [dostęp 2010-11-02].
  2. Don Michael Randel: The Harvard dictionary of music. s. 29. ISBN 0-674-01163-5. [dostęp 2010-11-02]. (ang.)
  3. Recordings of Bach Cantatas – General Discussions – Part 12: 2008. [dostęp 2010-11-02].
  4. The Devil's Advocate (1997) – Soundtracks. IMDb. [dostęp 2010-11-02].
  5. Collateral (2004) – Soundtracks. IMDb. [dostęp 2010-11-02].
  6. Halloween (2007) – Soundtracks. IMDb. [dostęp 2010-11-02].
  7. Gran Turismo 4 : Soundtrack (ang.). GTPlanet Game Guides. [dostęp 2010-11-02].
  8. Gran Turismo 4 Original Soundtrack ~Classical Collection~ (ang.). VGMdb. [dostęp 2010-11-02].
  9. A Whiter Shade of Pale (ang.). AllExpers.com. [dostęp 2010-11-02].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]