Aristide Cavaillé-Coll

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Aristide Cavaillé-Coll

Aristide Cavaillé-Coll (4 lutego 1811 - 13 października 1899) - francuski organmistrz. Jest uznawany za największego budowniczego organów piszczałkowych swoich czasów. Do budowy organów piszczałkowych wprowadził wiele innowacji, a ich podstawy teoretyczne wyłożył w książkach i artykułach naukowych. Opracował nowe rodzaje piszczałek i głosów organowych, np. flûte harmonique.

Grób Cavaille-Colla na cmentarzu Montparnasse, Paryż

Urodził się w Montpellier, w rodzinie organmistrzów. Od dziecka wykazywał zdolności w zakresie konstrukcji mechanicznych, który rozwinął maksymalnie w późniejszej działalności. Jego instrumenty są organami symfonicznymi, tzn. umieją naśladować brzmienie wielu instrumentów orkiestrowych i mają wiele głosów językowych. Największe organy, jakie zbudował, znajdują się w kościele St Sulpice w Paryżu.

Jedną z najbardziej charakterystycznych cech organów budowanych przez Cavaille-Colla i jedną z podstawowych inowacji jest umieszczenie sekcji Grand Orgue na najniższym manuale, zamiast pozytywu. Zastosowanie łączników mechanicznych umożliwiało w tej sytuacji grę na całych organach z tego manuału. Rozbudował także mechanizmy sterujące żaluzjami, dające organiście znacznie więcej możliwości ekspresyjnych. Opracował nowe rodzaje piszczałek, imitujących takie instrumenty jak fagot, obój oraz rożek angielski. Opracował głos organowy zwany fletem harmonicznym, który razem z Montre (francuska nazwa pryncypału), gambą i bourdonem tworzyły głosy podstawowe (fonds). Ważną inowacją były też dzielone wiatrownice, z połączeniami sterowanymi wentylami. Umożliwiało to sterowanie ciśnieniem wywieranym na niektóre głosy.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]