Arkadij Andreasjan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Arkadij Andreasjan
Data i miejsce
urodzenia
11 sierpnia 1947
Baku, Azerbejdżańska SRR
Pozycja pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)



1967
1968
1969-1978
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Kotajk Abowian
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Lernagorc Kapan
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Szirak Leninakan
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Ararat Erywań
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Sewan Oktemberian
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Ararat Erywań





242 (61)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1972-1975  ZSRR 12 (1)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1979-1981
1981-1983
1986-1986
1986-1989
1991-1991
1991-1996
1996-2004
2005-2005
od 2007
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Kotajk Abowian
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Ararat Erywań
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Kotajk Abowian
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Ararat Erywań
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Kotajk Abowian
Liban Omenmen Bejrut
Armenia Ararat Erywań
Armenia Lernain Arcach Erywań
Armenia Mika Asztarak

Arkadij Andreasjan (orm. Արկադի Անդրեասյան, ros. Аркадий Георгиевич Андреасян; ur. 11 sierpnia 1947 w Baku) - ormiański piłkarz, reprezentant Związku Radzieckiego, olimpijczyk, brązowy medalista Igrzysk w Monachium (1972), trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Grał jako pomocnik. Wychowanek klubu Kotajk Abowian. Grał również w zespołach Lernagorc Kapan, Szirak Leninakan i Sewan Oktemberian. Nawiększe sukcesy odnosił jako zawodnik najbardziej utytułowanego klubu Armeńskiej SRR - Araratu Erywań, w którym spędził lata 1967-1978. Z Araratem zdobył tytuł Mistrza ZSRR w 1973 oraz dwukrotnie Puchar ZSRR w 1973 i 1975. W sezonie 1974-1975 dotarł z Araratem do 1/4 finału Pucharu Europy (strzelił bramkę w wygranym 1:0 rewanżowym meczu ćwierćfinałowym z Bayernem Monachium).

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Od 6 sierpnia 1972 do 29 listopada 1975 rozegrał 12 meczów w pierwszej reprezentacji Związku Radzieckiego, strzelił jedną bramkę. Z olimpijską reprezentacją ZSRR zdobył brązowy medal Igrzysk Olimpijskich w Monachium w 1972.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery zawodniczej pracował jako trener. Najdłużej związany był z zespołem Araratu Erywań, ale prowadził również inne kluby ormiańskie. Nigdy nie zdobył tytułu mistrzowskiego, ale prowadzony przez niego Ararat trzykrotnie zajmował drugie miejsce w lidze, w 1997 wygrał krajowy Puchar, a w 2001 dotarł do finału. Przez kilka lat pracował także w Libanie, gdzie trenował piłkarzy bejruckiego Omenmenu, występującego w libańskiej ekstraklasie i reprezentującego lokalną społeczność ormiańską.

Od 24 maja 2007 jest trenerem Miki Asztarak.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]