Arkadiusz Leniart

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Arkadiusz Leniart
Arkadiusz Leniart 2013.jpg
Arkadiusz Leniart, Warszawa 2013
Państwo  Polska
Data i miejsce urodzenia 20 czerwca 1991
Warszawa
Tytuł szachowy mistrz międzynarodowy (2009)
Ranking 2478 (01.08.2014)
Miejsce w kraju 36
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Arkadiusz Leniart (ur. 20 czerwca 1991 w Warszawie) – polski szachista, mistrz międzynarodowy od 2009 roku.

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

Jest wielokrotnym medalistą mistrzostw Polski juniorów: trzykrotnie złotym (Kołobrzeg 2001 - do lat 10[1], Wisła 2003 - do lat 12[2], Turek 2004 - do lat 14[3]), srebrnym (Łeba 2006 - do lat 16[4]) oraz dwukrotnie brązowym (Kołobrzeg 2002 - do lat 12[5], Łeba 2005 - do lat 16[6]. Wielokrotnie reprezentował również Polskę na mistrzostwach świata i Europy juniorów w różnych kategoriach wiekowych, m.in. w roku 2006 zajmując V m. na mistrzostwach Europy do lat 16, rozegranych w Herceg Novi[7].

W roku 2003 podzielił I m. w Gausdal. W 2004 w Koszalinie zdobył wraz z drużyną Damis Warszawa srebrny medal drużynowych mistrzostw Polski juniorów[8] oraz zajął X m. w otwartym turnieju Aerofłot Open C w Moskwie. W 2006 zajął III m. w turnieju Corus 2006 Group 1B oraz zdobył drugi srebrny medal (w barwach Polonii TradeTrans Warszawa) na drużynowych mistrzostwach Polski juniorów w Szklarskiej Porębie[9]. W 2007 odniósł największy sukces w dotychczasowej karierze, zajmując II m. w bardzo silnie obsadzonym turnieju otwartym Aerofłot Open A2 w Moskwie i wypełniając normę na tytuł arcymistrza. W 2008 r. zajął II m. (za Manuelem Bosboomem) w jednym z rezerwowych turniejów festiwalu Corus w Wijk aan Zee. W 2010 r. podzielił I m. (wspólnie z Marianem Jurcikiem, Evą Repkovą i Robertem Cvekiem) w otwartych mistrzostwach Słowacji w Bańskiej Szczawnicy. W 2014 r. podzielił I m. (wspólnie z Wołodymyrem Małaniukiem) w cyklicznym turnieju Cracovia w Krakowie[10].

Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnął 1 kwietnia 2014 r., z wynikiem 2488 punktów zajmował wówczas 32. miejsce wśród polskich szachistów[11].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]