Arlette Laguiller
| Arlette Laguiller | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 18 marca 1940 Paryż |
| Posłanka do PE V kadencji | |
| Przynależność polityczna | Walka Robotnicza |
| Okres urzędowania | od 20 lipca 1999 do 19 lipca 2004 |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Arlette Yvonne Laguiller (ur. 18 marca 1940 w Paryżu) – francuska polityk, w latach 1973–2008, rzeczniczka trockistowskiej Walki Robotniczej, posłanka do Parlamentu Europejskiego V kadencji.
[edytuj] Życiorys
Ukończyła w wieku 15 lat szkołę drugiego stopnia w Les Lilas[1]. Od szesnastego roku życia Arlette Laugiller pracowała w banku Crédit Lyonnais[2]. Odeszła na emeryturę w 2000. Na początku lat 60. zaangażowała się w działalność związków zawodowych, należała do Powszechnej Konfederacji Pracy, z której w 1965 została wykluczona za trockistowskie poglądy. Przeszła wówczas do związku zawodowego Siła Robotnicza (fr. Force Ouvrière)[1].
Działalność partyjną podjęła w 1960, przystępując do Zjednoczonej Partii Socjalistycznej (fr. Parti Socialiste Unifié). W 1962 została członkinią trockistowskiej grupy pod nazwą Głos Robotniczy (fr. Voix Ouvrière)[3]. W 1968 należała do założycieli ugrupowania Walka Robotnicza. W 1973 objęła funkcję jej rzecznika, którą pełniła nieprzerwanie do 2008, kiedy to zastąpiła ją Nathalie Arthaud.
W 1974 Arlette Laguiller była pierwszą kobietą wśród kandydatów na urząd Prezydenta Francji. Uzyskała wówczas około 595 tys. głosów (2,33%). Odtąd regularnie reprezentowała Walkę Robotniczą podczas kolejnych kampaniach prezydenckich, uzyskując poparcie na poziomie 2,3% (1981), 1,99% (1988) i 5,3% (1995). Najwyższą pozycję uzyskała w wyborach w 2002, gdy zdobyła 5,72% głosów[3]. W 2005 zapowiedziała, że wybory w 2007 będą ostatnimi, w których ma zamiar uczestniczyć; zdobyła w nich prawie 488 tys. głosów (1,33%)[4].
Od lat 70. kandydowała też w różnych wyborach parlamentarnych, samorządowych, europejskich. W latach 1995–2001 była radną miejscowości Les Lilas. W okresie 1998–2004 wchodziła w skład rady regionalnej Île-de-France[3]. Przed wyborami europejskimi w 1999 współtworzyła koalicję LO z Rewolucyjną Ligą Komunistyczną. Wspólna lista wyborcza uzyskała pięć mandatów w Parlamencie Europejskim V kadencji, z których jeden przypadł Arlette Laguiller. Należała do grupy Zjednoczonej Lewicy Europejskiej i Nordyckiej Zielonej Lewicy, pracowała w Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych. W PE zasiadała do 2004[5].
[edytuj] Wybrane publikacje
- Moi, une militante. 1974.
- Une travailleuse révolutionnaire dans la campagne présidentielle. 1974.
- Il faut changer le monde. 1988.
- C'est toute ma vie. 1996.
- Paroles de prolétaires. 1999.
- Mon communisme. 2002.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Biographie de Arlette LAGUILLER (fr.). monsieur-biographie.com. [dostęp 7 marca 2011].
- ↑ European Parliament elections 1999. France (ang.). europarl.europa.eu. [dostęp 7 marca 2011].
- ↑ 3,0 3,1 3,2 Arlette Laguiller (fr.). france-politique.fr. [dostęp 7 marca 2011].
- ↑ Resultats de l'election presidentielle (fr.). interieur.gouv.fr. [dostęp 7 marca 2011].
- ↑ Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 7 marca 2011].
