Arlette Laguiller

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Arlette Laguiller
Arlette Laguiller.jpg
Data i miejsce urodzenia 18 marca 1940
Paryż
Posłanka do PE V kadencji
Przynależność polityczna Walka Robotnicza
Okres urzędowania od 20 lipca 1999
do 19 lipca 2004
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Arlette Yvonne Laguiller (ur. 18 marca 1940 w Paryżu) – francuska polityk, w latach 1973–2008, rzeczniczka trockistowskiej Walki Robotniczej, posłanka do Parlamentu Europejskiego V kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończyła w wieku 15 lat szkołę drugiego stopnia w Les Lilas[1]. Od szesnastego roku życia Arlette Laugiller pracowała w banku Crédit Lyonnais[2]. Odeszła na emeryturę w 2000. Na początku lat 60. zaangażowała się w działalność związków zawodowych, należała do Powszechnej Konfederacji Pracy, z której w 1965 została wykluczona za trockistowskie poglądy. Przeszła wówczas do związku zawodowego Siła Robotnicza (fr. Force Ouvrière)[1].

Działalność partyjną podjęła w 1960, przystępując do Zjednoczonej Partii Socjalistycznej (fr. Parti Socialiste Unifié). W 1962 została członkinią trockistowskiej grupy pod nazwą Głos Robotniczy (fr. Voix Ouvrière)[3]. W 1968 należała do założycieli ugrupowania Walka Robotnicza. W 1973 objęła funkcję jej rzecznika, którą pełniła nieprzerwanie do 2008, kiedy to zastąpiła ją Nathalie Arthaud.

W 1974 Arlette Laguiller była pierwszą kobietą wśród kandydatów na urząd Prezydenta Francji. Uzyskała wówczas około 595 tys. głosów (2,33%). Odtąd regularnie reprezentowała Walkę Robotniczą podczas kolejnych kampaniach prezydenckich, uzyskując poparcie na poziomie 2,3% (1981), 1,99% (1988) i 5,3% (1995). Najwyższą pozycję uzyskała w wyborach w 2002, gdy zdobyła 5,72% głosów[3]. W 2005 zapowiedziała, że wybory w 2007 będą ostatnimi, w których ma zamiar uczestniczyć; zdobyła w nich prawie 488 tys. głosów (1,33%)[4].

Od lat 70. kandydowała też w różnych wyborach parlamentarnych, samorządowych, europejskich. W latach 1995–2001 była radną miejscowości Les Lilas. W okresie 1998–2004 wchodziła w skład rady regionalnej Île-de-France[3]. Przed wyborami europejskimi w 1999 współtworzyła koalicję LO z Rewolucyjną Ligą Komunistyczną. Wspólna lista wyborcza uzyskała pięć mandatów w Parlamencie Europejskim V kadencji, z których jeden przypadł Arlette Laguiller. Należała do grupy Zjednoczonej Lewicy Europejskiej i Nordyckiej Zielonej Lewicy, pracowała w Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych. W PE zasiadała do 2004[5].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Moi, une militante. 1974.
  • Une travailleuse révolutionnaire dans la campagne présidentielle. 1974.
  • Il faut changer le monde. 1988.
  • C'est toute ma vie. 1996.
  • Paroles de prolétaires. 1999.
  • Mon communisme. 2002.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Biographie de Arlette LAGUILLER (fr.). monsieur-biographie.com. [dostęp 7 marca 2011].
  2. European Parliament elections 1999. France (ang.). europarl.europa.eu. [dostęp 7 marca 2011].
  3. 3,0 3,1 3,2 Arlette Laguiller (fr.). france-politique.fr. [dostęp 7 marca 2011].
  4. Resultats de l'election presidentielle (fr.). interieur.gouv.fr. [dostęp 7 marca 2011].
  5. Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 7 marca 2011].