Armand De Decker

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Armand De Decker
Armand De Decker.jpg
Data i miejsce urodzenia 8 października 1948
Ukkel
Przewodniczący Senatu Belgii
Przynależność polityczna Ruch Reformatorski
Okres urzędowania od 14 lipca 1999
do 20 lipca 2004
Poprzednik Frank Swaelen
Następca Anne-Marie Lizin
Okres urzędowania od 12 lipca 2007
do 20 lipca 2010
Poprzednik Anne-Marie Lizin
Następca Danny Pieters
Odznaczenia
Wielki Krzyż Orderu Korony (Belgia) Wielki Krzyż Orderu Leopolda II (Belgia) Wielki Oficer Orderu Leopolda (Belgia) Krzyż Wielki Orderu Dannebroga (Dania) Krzyż Wielki Orderu Białej Róży (Finlandia) Oficer Legii Honorowej (Francja) Wielki Komandor Orderu Feniksa (Grecja) Krzyż Wielki Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania) Rycerz Krzyża Wielkiego Orderu Oranje-Nassau (Holandia) Wielki Oficer Narodowego Orderu Świętego Karola (Kolumbia) Krzyż Wielki Narodowego Orderu Zasługi (Malta) Wielki Oficer Orderu Ouissama Alaouite'a (Maroko) Wstęga Orderu Azteków (Meksyk) Krzyż Wielki Królewskiego Norweskiego Orderu Zasługi Krzyż Wielki Orderu Słońca Peru Komandor Krzyża Wielkiego Orderu Gwiazdy Polarnej (Szwecja) Krzyż Wielki Orderu Zasługi Republiki Węgierskiej (cywilny) Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy Oficer Orderu Plejady (Frankofonia)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Armand De Decker (ur. 8 października 1948 w Ukkel) – belgijski i waloński polityk, przewodniczący Senatu Belgii dwóch kadencji (1999–2004 oraz 2007–2010).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył w 1973 studia prawnicze (licencjat) na Université Libre de Bruxelles. W tym samym roku rozpoczął praktykę w zawodzie prawnika w Brukseli.

Od 1979 wchodzi w skład władz krajowych Partii Reformatorsko-Liberalnej i współtworzonego przez nią w 2002 Ruchu Reformatorskiego. W latach 1979–1981 był zastępcą sekretarza generalnego PRL, w pierwszej połowie lat 90. kierował tą partią w regionie brukselskim. W 1980 pełnił funkcję doradcy ministra obrony Charles'a Poswicka.

W latach 1981–1995 przez cztery kadencje sprawował mandat posła do federalnej Izby Reprezentantów. W 1995 po raz pierwszy uzyskał mandat senatora. Do belgijskiego Senatu był wybierany ponownie w 1999, 2003 i 2007. Od 1995 do 1999 przewodniczył radzie regionu stołecznego, następnie do 2004 był marszałkiem Senatu. W 2006 objął stanowisko burmistrza Ukkel (wcześniej w latach 1989–1995 był radnym tej miejscowości).

Od 2004 wykonywał obowiązki ministra ds. współpracy na rzecz rozwoju w drugim rządzie Guya Verhofstadta. Po wyborach w 2007 ponownie powołano go na stanowisko przewodniczącego Senatu. Brał udział w rozmowach nad utworzeniem koalicji rządowej w trakcie kryzysu politycznego 2007–2008. W 2010 odnowił mandat senatora na kolejną kadencję. W 2014 został posłem do parlamentu Regionu Stołecznego Brukseli[1].

W 2009 przyznano mu honorowy tytuł ministra stanu.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]