Armata 4,5-calowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
BL 4.5 inch Medium Field Gun
BL 4.5 inch Medium Field Gun
Dane podstawowe
Państwo  Wielka Brytania
Rodzaj armata polowa
Dane taktyczno-techniczne
Kaliber 114 mm
Długość lufy 4600 mm (L/41)
Donośność 18 000 m
Prędkość pocz. pocisku 686 m/s (pocisk o masie 25 kg)
Masa 1930 kg
Obsługa 9 osób

Armata 4,5-calowa (BL 4.5 inch Medium Field Gun) – armata polowa o kalibrze 4,5 cala (114 milimetrów) używane przez wojska brytyjskie w okresie drugiej wojny światowej.

Pierwsza wersja dział 4,5-calowych powstała w wyniku modernizacji i przekalibrowania armat 60-funtowych używanych w czasie pierwszej wojny światowej, jednak z powodu braku odpowiedniej ilości dział 60-funtowych zdecydowano na produkcję nowej armaty od zera. Produkcja rozpoczęła się w 1940 roku; w celu zmniejszenia kosztów zdecydowano się na użycie podwozia z armaty 5,5-calowej. Po zakończeniu drugiej wojny światowej armata służyła w jednostkach szkoleniowych aż do 1959 roku.

Armaty kalibru 114,3 milimetra znajdowały się na wyposażeniu jednostek Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie: 11 Pułku Artylerii Ciężkiej i 12 Pułku Artylerii Ciężkiej wchodzących w skład 2 Korpusu Polskiego.