Armata 60-funtowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
60 Pounder MK II
Armata 60-funtowa w momencie oddania strzału
Armata 60-funtowa w momencie oddania strzału
Dane podstawowe
Państwo  Wielka Brytania
Rodzaj armata polowa
Dane taktyczno-techniczne
Kaliber 127 mm
Długość lufy L/37
Donośność 15 000 m
Prędkość pocz. pocisku 648 m/s
Masa 5,400 kg

Armata 60-funtowabrytyjskie działo polowe kalibru 5 cali (127 mm) zaprojektowane w 1904. Używane było w czasie I i II wojny światowej (aż do 1944).

Używane było zazwyczaj do ognia przeciwartyleryjskiego, maksymalny zasięg pocisków ważących 60 funtów (27,3 kg) wynosił 10.300 jardów (9,4 km). Armata ważyła 4,4 tony i do jej transportu używano zaprzęgu 12 koni. Późniejsze modyfikacje spowodowały, że jej ciężar wzrósł do ponad pięciu ton i mogła być transportowana tylko przez gąsienicowy ciągnik artyleryjski.

Była to jedna z dwóch armat montowanych w pierwszej samobieżnej armacie polowej skonstruowanej w czasie I wojny światowej – brytyjskim Gun Carrier Mark I.

Wikimedia Commons