Armata czołgowa F-34
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
F-34 - radziecka armata czołgowa z okresu II wojny światowej kalibru 76,2 mm. Używana przede wszystkim w czołgu T-34, montowana także w prototypie T-43 oraz zakupionych od USA czołgach M4 Sherman. Opracowana jeszcze przed wojną, miała zastąpić starsze działa L-11 i F-32. Rozpoczęto jej produkcję w 1941 roku. Została zastąpiona przez armatę D-5T w 1944.
| Długość (kalibry) | 42.5 | ||
|---|---|---|---|
| pocisk burzący F-534 | |||
| masa (kg) | 6.23 | ||
| prędkość początkowa (m/s) | 680 | ||
| pocisk odłamkowo-burzący OF-350 | |||
| masa (kg) | 6.23 | ||
| prędkość początkowa (m/s) | 680 | ||
| pocisk przeciwpancerny ze smugaczem BR-353A | |||
| masa (kg) | 6.5 | ||
| prędkość początkowa (m/s) | 662 | ||
| przebijalność pod kątem prostym z odległości | 500 m | 1000 m | 2000 m |
| 71 mm | 51 mm | 40 mm | |
| pocisk podkalibrowy BR-354P | |||
| masa (kg) | 3,05 | ||
| prędkość początkowa (m/s) | 950 | ||
| przebijalność pod kątem prostym z odległości | 500 m | 1000 m | |
| 100 mm | 51 mm | ||
Bibliografia [edytuj]
- Andrzej Kiński, T-34 - Jaki był naprawdę?. Nowa Technika Wojskowa 2000, nr 5.
