Armata przeciwpancerna Böhler 4,7 cm
| Böhler 4,7 cm | |
 Wersja włoska Cannone da 47/32 M35 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Austria |
| Historia | |
| Prototypy | 1935 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Kaliber | 47 mm |
| Długość lufy | 1680 mm |
| Donośność | 7000 m (pociskiem odłamkowo-burzącym) |
| Prędkość pocz. pocisku | 630 m/s (pocisk przeciwpancerny o masie 1,44 kg) 250 m/s (pocisk odłamkowo-burzący o masie 2,37 kg) |
| Masa | 315 kg (marszowa) 277 (bojowa) |
| Kąt ostrzału | od -15° do +56° (w pionie), 62° (w poziomie) |
| Obsługa | 4-5 osób |
Böhler 4,7 cm – armata przeciwpancerna zaprojektowana w Austrii w 1935 i produkowana na licencji w wielu krajach, w czasie II wojny światowej używana zarówno przez państwa Osi jak i przez Aliantów. Została zaprojektowana jako działo przeciwpancerne (przebijalność pancerza 43 mm z odległości 500 m), ale służyła także jako działo piechoty oraz broń oddziałów powietrznodesantowych.
Było to bardzo lekkie działo o niskim profilu i bez tarczy pancernej. Przewidziano możliwość demontażu kół na stanowisku bojowym, co jeszcze bardziej obniżało sylwetkę działa. Produkowano różne odmiany tej armaty - z hamulcem wylotowym i bez.
Największym producentem tej armaty były Włochy, gdzie była znana jako Cannone da 47/32 M35, używana była także przez armię holenderską (Kanon van 4,7) i rumuńską. Pewną liczbę dział zakupił także Związek Radziecki, gdzie nosiły oznaczenie M35B. Po anektowaniu Austrii przez Niemcy austriackie armaty tego typu weszły na uzbrojenie Wehrmachtu jako 4,7cm Pak. W armii fińskiej znane były jako 47 PstK/35 (z hamulcem wylotowym) i 47 PstK/39W (bez hamulca wylotowego).
W 1942 wojska brytyjskie zdobyły ponad 100 armat tego typu w czasie walk w Afryce Północnej i przez krótki okres były one używane przez oddziały drugiego rzutu. Niektóre źródła podają, że 96 armat tego typu ze względu na małą wagę i zadowalającą skuteczność zostało zaadaptowanych na użytek angielskich sił powietrznodesantowych - zmieniono w nich system celowniczy, zmodyfikowano podwozie umożliwiając zrzut na spadochronie oraz dodano celownik teleskopowy z armaty dwufuntowej.[1]
Przypisy
- ↑ Chris Chant, Artillery, Amber Books 2005, ISBN 1-904687-41-5
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
||||||||||||||
