Armia Lublin
Armia "Lublin" - związek operacyjny Wojska Polskiego improwizowany w czasie kampanii wrześniowej 1939 r.
Polskie plany wojenne (operacyjny "Zachód" i mobilizacyjny "W") nie przewidywały utworzenia armii dla obrony rzeki Wisły.
Utworzona 4 września 1939 roku do obrony środkowej Wisły między Karczewem a Sandomierzem[1], jako związek operacyjny właściwie nie funkcjonowała. Trzonem miała być Warszawska Brygada Pancerno-Motorowa wzmocniona wycofującymi się za Wisłę oddziałami Armii "Prusy".
W rzeczywistości rozbite oddziały armii "Prusy" nie przedstawiając dużej wartości bojowej zostały wycofane z linii Wisły w rejon Chełma dla reorganizacji i utworzenia Frontu Północnego natomiast Armia "Lublin" otrzymała tylko 39 DP rez., improwizowaną grupę "Sandomierz" i nieliczne nadające się do obsadzenia Wisły jednostki Armii "Prusy" włączone do Warszawskiej Brygady Pancerno-Motorowej.
Armia prowadziła walki z Niemcami od 8 września gdy pierwsze oddziały niemieckie dokonały prób przedarcia się przez Wisłę pod Górą Kalwarią, Maciejowicami i Dęblinem. Do 12 września Niemcy nie forsowali rzeki angażując się w likwidację resztek Armii "Prusy" i walki nad Bzurą. Jednak już pierwsze uderzenia 12 września zwiastowały klęskę armii. Warszawska Brygada Pancerno-Motorowa mając zbyt mało sił do obsadzenia rzeki musiała od 13 września stopniowo ustępować spod Annopola i Solca, zerwała się styczność brygady z 39 DP rez. 15 września wobec rozkazu odwrotu na przedmoście rumuńskie armia wycofała się w rejon Kraśnika, pozostawiając bataliony osłonowe w Lublinie.
39 DP rez. zbyt oddalona od Kraśnika została oddana do dyspozycji Frontu Północnego. Na południe od Kraśnika armia połączyła się z armią "Kraków" i jako jednolite zgrupowanie uczestniczyła w bitwie pod Tomaszowem Lubelskim 18-20 września. Tam skapitulowała wobec braku możliwości przebicia się na południe.
Organizacja armii i obsada personalna jej dowództwa [edytuj]
Dowództwo
- Dowódca armii gen. dyw. Tadeusz Ludwik Piskor
- dowódca saperów - ppłk Józef Zientkiewicz
- dowódca lotnictwa i OPL - płk obs. Stefan Sznuk (nie dotarł)
- szef służby duszpasterskiej - ks. proboszcz dr Edward Nowak
Sztab
- szef sztabu - płk dypl. Jerzy Zawisza
- szef oddziału II - mjr Edward Niedzielski
- oficer Oddziału II - kpt. dypl. w st. spocz. Tadeusz Wardejn-Zagórski
- szef oddziału III - mjr art. Tadeusz Paschalski
- oficer Oddziału III - kpt. dypl. Wojciech Borzobohaty (od 12 IX)
- dowódca łączności - mjr Tadeusz Józef Jan Jakubowski
- kwatermistrz - mjr dypl. Zygmunt Szatkowski
- szef sanitarny - płk lek. dr Bolesław Błażejewski
- 39 Dywizja Piechoty (Rezerwowa) - gen. bryg. Brunon Olbrycht
- Warszawska Brygada Pancerno-Motorowa - płk dypl. Stefan Rowecki
- Kombinowana Brygada Kawalerii - płk Adam Bogoria-Zakrzewski
- Grupa "Sandomierz" - ppłk Antoni Sikorski
Przypisy
- ↑ Kazimierz Sobczak [red.]: Encyklopedia II wojny światowej. s. 33.
Bibliografia [edytuj]
- Tadeusz Jurga: Wojsko Polskie : krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 7, Regularne jednostki Wojska Polskiego w 1939 : organizacja, działania bojowe, uzbrojenie, metryki związków operacyjnych, dywizji i brygad. Warszawa : Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1975.
- Kazimierz Sobczak [red.]: Encyklopedia II wojny światowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1975.
|
|||||||
|
||||||||