Arnie Robinson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Arnie Robinson
Data i miejsce urodzenia 7 kwietnia 1948
San Diego
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy

Clarence Earl "Arnie" Robinson, Jr. (ur. 7 kwietnia 1948 w San Diego w Kalifornii) – amerykański lekkoatleta skoczek w dal, mistrz i brązowy medalista olimpijski.

Pierwszym międzynarodowym sukcesem Robinsona było zwycięstwo na igrzyskach panamerykańskich w 1971 w Cali. Na igrzyskach olimpijskich w 1972 w Monachium był faworytem, ale przegrał w finale ze swym kolegą Randym Williamsem oraz Hansem Baumgarnerem z RFN zdobywając brązowy medal.

W finale skoku w dal na igrzyskach olimpijskich w 1976 w Montrealu Robinson w pierwszej kolejce ustanowił rekord życiowy 8,35 m, co wystarczyło do złotego medalu. Obrońca tytułu Williams był tym razem drugi. Robinson próbował jeszcze zakwalifikować się na igrzyska olimpijskie w 1980 w Moskwie, ale w amerykańskich eliminacjach był szósty (Stany Zjednoczone nie wystąpiły na tych igrzyskach).

Sześciokrotnie zdobywał tytuł mistrza Stanów Zjednoczonych (AAU) w latach 1971, 1972 i 1975-1978. Podobne osiągnięcie mieli tylko William DeHart Hubbard i Ralph Boston. Robinson był również akademickim mistrzem USA (NCAA) w 1970.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]