Arnold Hugh Martin Jones

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Arnold Hugh Martin Jones (ur. 9 marca 1904, zm. 9 kwietnia 1970 w Salonikach) - brytyjski historyk, badacz późnego antyku i wczesnego Bizancjum.

Od 1946 roku był zatrudniony jako wykładowca historii starożytnej w University College w Londynie. W 1951 roku przeniósł się do University of Cambridge.

Za jego najbardziej znane uważana jest praca o imperium rzymskim w okresie 284-602. Praca wydana w 1964 zapoczątkowała wiele dyskusji nad tematem schyłkowego antyku. Zmarł nagle na atak serca, w drodze na wykłady w Salonikach.

Wybrane prace[edytuj | edytuj kod]

  • The Cities of the Eastern Roman Provinces, 1937.
  • The Herods of Judaea, 1938.
  • The Greek City from Alexander to Justinian, 1940.
  • Ancient Economic History, 1948.
  • Constantine and the Conversion of Europe, 1948.
  • Athenian Democracy, 1957.
  • Studies in Roman Government and Law, 1960.
  • The Later Roman Empire, 284–602: A Social, Economic and Administrative Survey, 1964.
  • Sparta, 1967.
  • The Decline of the Ancient World, 1968.
  • Augustus, 1970.
  • (współautor) The Prosopography of the Later Roman Empire, t.1 (1971)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Russell Meiggs, Obituary: Arnold Hugh Martin Jones, "Journal of Roman Studies" 60 (1970), s.186–187.