Arnold Oskar Meyer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Arnold Oskar Meyer w 1942 r.

Arnold Oskar Meyer (ur. 20 października 1877 we Wrocławiu, zm. 3 czerwca 1944 w Berlinie) – niemiecki historyk, współautor Handbuch der deutschen Geschichte.

Syn fizyka Oskara Emila Meyera. Studiował historię w Tybindze, Lipsku, Berlinie, Heidelbergu i Wrocławiu. W 1900 obronił doktorat. Po krótkim pobycie w Anglii pracował we wrocławskim archiwum i Niemieckim Instytucie Historycznym w Rzymie. Habilitację uzyskał w 1908. Służył w wojsku w czasie I wojny światowej. Od 1919 do 1930 należał do "Deutschnationale Volkspartei".

Po habilitacji wykładał w Kiel, Rostocku, Getyndze, Monachium i od 1936 w Berlinie. Wniósł duży wkład w opracowanie Słownika historii Niemiec. Napisał biografię Bismarcka. Zajmował się dziejami Anglii i kontrreformacją. Był członkiem Bawarskiej Akademii Nauk oraz członkiem korespondentem Royal Historical Society. W czasach Hitlera pracował dla Instytutu Historii Nowych Niemiec – historycznej placówki NSDAP.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Źródła niemieckie

  • Ernst Klee, Das Personenlexikon zum Dritten Reich. Wer was vor und nach 1945, wyd. Fischer Taschenbuch Verlag, Frankfurt nad Menem 2005.