Ars dictaminis

Ars dictaminis (sztuka dyktowania, z łac. ars - sztuka, dictare - dyktować) – średniowieczna teoria i praktyka układania (także dyktowania) tekstów. Ars dictaminis była jednym z trzech średniowiecznych odgałęzień antycznej teorii ars rhetorica (retoryki) - obok ars memorativa (sztuki zapamiętywania) i ars praedicandi (sztuki głoszenia, m.in. kazań). W tradycji europejskiej podręczniki ars dictaminis wykładały zasady tworzenia wszelkich utworów pisanych prozą i wierszem (metrycznym lub rytmicznym). W Polsce były to głównie podręczniki sztuki układania listów i dokumentów. Zasady ars dictaminis stosowano przy tworzeniu oficjalnych listów, prozy hagiograficznej, traktatów a także kronik i pisanych kazań. Z ars dictaminis wywodzi się ars dictandi, ukształtowana w XII i XIII w..

Bibliografia

• Teresa Michałowska: Średniowieczna teoria literatury w Polsce. Rekonesans. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 2007. ISBN 9788322928363.