Arsenicum album

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Arsenicum album lub krótko Arsenicum – nazwa dla arszeniku As2O3 stosowanego w homeopatii jako lek. Jest jednym z najlepiej poznanych leków homeopatycznych. W przypadku czystego, metalicznego arsenu, który nie został jeszcze dokładnie opisany, stosuje się dla odróżnienia nazwę Arsenicum metallicum[1].

Arsenicum album należy do leków homeopatycznych pochodzenia mineralnego. Minerał trójtlenku arsenu został odkryty już w czasach średniowiecznych. Jego nazwa pochodzi z języka greckiego od wyrazu arsenicos, czyli męski. Nie wiadomo dokładnie, dlaczego alchemicy przypisali mu takie określenie. W celach leczniczych był stosowany od wieków, chociaż większości kojarzy się z trucizną (trutką na szczury)[2].

Efekty działania Arsenicum album opisał dokładnie Hahnemann, jeszcze przed odkryciem homeopatii, korzystając z literatury dostępnej w owych czasach, także w języku arabskim i hebrajskim[2].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Homeopatycznie spotęgowane Arsenicum album stosuje się w leczeniu konstytucyjnym oraz jako lek dostępny bez recepty w przypadku wodnistej biegunki, połączonej z bólem brzucha oraz uczuciem pragnienia i zmęczenia, wywołanej spożyciem nieznajomego lub niewłaściwego pokarmu. Arsenicum album wchodzi w skład homeopatycznej apteczki podróżnej[2]. Opisano rzadkie przypadki zatrucia arsenem w Indiach, w wyniku przyjęcia źle przygotowanych preparatów homeopatycznych zawierających związki arsenu[3].

Badania naukowe[edytuj | edytuj kod]

W przypadku roztworów rozcieńczonych w stosunku 1 do 1024 (12C) i bardziej, mało prawdopodobne, aby cząsteczka związku arsenu znalazła się w tabletce[4]. Badano zastosowanie Arsenicum album w leczeniu zatrucia arszenikiem[5], ale nie jest znany mechanizm, w jaki sposób ten preparat homeopatyczny miałoby usuwać arsen z organizmu i nie ma wystarczających dowodów naukowych na jego skuteczność w leczeniu jakichkolwiek stanów[4][6][7].

Przypisy

  1. IV. W: Jan Scholten: Homeopathie en de elementen. Utrecht: Stichting Alonnissos, 1996, s. 503, 507. ISBN 90-74817-03-3.
  2. 2,0 2,1 2,2 Frans Kusse: Wat voor type bent u?. Alkmaar: Homeovisie bv, 2000, s. 47, 49. ISBN 90 7166 955 6.
  3. Chakraborti D., Mukherjee SC., Saha KC., Chowdhury UK., Rahman MM., Sengupta MK. Arsenic toxicity from homeopathic treatment.. „Journal of toxicology. Clinical toxicology”. 7 (41), s. 963–7, 2003. PMID 14705842. 
  4. 4,0 4,1 Ernst E. Is homeopathy a clinically valuable approach?. „Trends in pharmacological sciences”. 11 (26), s. 547–8, listopad 2005. doi:10.1016/j.tips.2005.09.003. PMID 16165225. 
  5. Andrew Lockie, Nicola Geddes: The complete guide to homeopathy. London: D. Kindersley, 1995. ISBN 0-7894-0148-7.
  6. Johnson T., Boon H. Where does homeopathy fit in pharmacy practice?. „American journal of pharmaceutical education”. 1 (71), s. 7, luty 2007. PMID 17429507. 
  7. Shang A., Huwiler-Müntener K., Nartey L., Jüni P., Dörig S., Sterne JA., Pewsner D., Egger M. Are the clinical effects of homoeopathy placebo effects? Comparative study of placebo-controlled trials of homoeopathy and allopathy.. „Lancet”. 9487 (366). s. 726–32. doi:10.1016/S0140-6736(05)67177-2. PMID 16125589. 

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.