Arsinoe IV

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Arsinoe IV
królowa starożytnego Egiptu
Okres panowania 48 p.n.e.
Dane biograficzne
Dynastia Ptolemeusze
Zmarła ok. 41 p.n.e.
Ojciec Ptolemeusz XII Neos Dionisos (Auletes)

Arsinoe IV (ur. po roku 69 p.n.e., prawdopodobnie ok. 68 p.n.e./ 67 p.n.e. lub 63 p.n.e.[1], zm. ok. 41 p.n.e.) – królowa Egiptu z woli wojska i ludu Aleksandrii w 48 p.n.e., córka Ptolemeusza XII, matki nie znamy (choć niektórzy podają tu Kleopatrę V Tryfajny). Była siostrą Kleopatry VII, Ptolemeusza XIII, Ptolemeusza XIV, Bereniki IV i Kleopatry VI Tryfajny.

Została uwięziona wraz z rodzeństwem przez Juliusza Cezara w czasie oblężenia dzielnicy pałacowej Aleksandrii przez wojska Achillasa podczas wojny aleksandryjskiej. Zdołała uciec z pałacu przy pomocy swojego opiekuna Ganimedesa. Ogłoszona królową faktycznie oddała ster rządów Ganimedesowi. Po uwolnieniu Ptolemeusza XIII przez Cezara została odsunięta od władzy. Po zwycięstwie Cezara wzięła udział w triumfie zwycięzcy w Rzymie w 46 p.n.e. jako jeniec. Dzięki współczuciu Rzymian uniknęła śmierci, a nawet odzyskała wolność. Cezar udzielił jej pozwolenia na wyjazd do prowincji Azji (obecnie Anatolia), gdzie znalazła schronienie w świątyni Artemidy w Efezie. Tam też została zamordowana, najprawdopodobniej w 41 p.n.e., przez Marka Antoniusza, na rozkaz swojej siostry Kleopatry VII.

Przypisy

  1. Bogusław Kwiatkowski, Poczet faraonów, Warszawa, Iskry, s. 943, 2002, ISBN 83-207-1677-2