Artakserkses III

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Artakserkses III Ochos – król perski z dynastii Achemenidów, syn i następca Artakserksesa II oraz królowej Statejry. Panował w latach 358-338 p.n.e. Na czas jego panowania przypada krótkotrwały renesans potęgi perskiego imperium.

Był bezwzględnym władcą i despotą, zyskując sobie opinię najbardziej krwiożerczego ze wszystkich achemenidzkich władców[1]. Po objęciu tronu zgładził krewnych zagrażających jego władzy. Podporządkował sobie buntujących się satrapów z wyjątkiem satrapy Karii Mauzolosa. Stłumił też bunty w Fenicji i na Cyprze. Zawarł sojusz z królem Filipem II macedońskim, który był formą wywarcia presji na popierające buntowników Ateny. Układ ten wyznaczał strefy wpływów obu stronom: Persja miała panować w Azji Mniejszej, Macedonii zaś przypaść miała w udziale Grecja

W 343 p.n.e. podjął udaną wyprawę celem odzyskania utraconego przez jego ojca Egiptu. Osiągnął cel za pomocą greckich najemników, którzy w tych czasach zaczęli odgrywać coraz większą rolę w perskim wojsku. Ochos własnoręcznie zabił świętego dla Egipcjan byka Apisa i nakazał czcić wprowadzonego przez siebie osła. Zabito także świętego barana w Mendes[2].

Zginął otruty przez spiskowców, którym przewodził eunuch Bagoas. Ocenia się, że choć Ochos był krwiożerczy, to był jednocześnie zdolny, a jego zabójca mordując go zniszczył imperium perskie[3]Jego następcą został syn - Arses.

Poprzedni władca
Artakserkses II (404 p.n.e.- 358 p.n.e.)
Król Persji (358 p.n.e.- 338 p.n.e.) Następny władca
Arses
(338 p.n.e.- 336 p.n.e.)

Przypisy

  1. Olmstead A. T., Dzieje imperium perskiego, PIW, Warszawa 1974, s. 395.
  2. Olmstead A. T., Dzieje imperium perskiego, PIW, Warszawa 1974, s. 409.
  3. Olmstead A. T., Dzieje imperium perskiego, PIW, Warszawa 1974, s. 453.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wolski J., Historia Powszechna. Starożytność, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1979
  • Wolski J., Iran - siedziba imperiów w starożytności. I. Achemenidzi, Polska Akademia Nauk, Kraków 1986.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]