Arthropleuridea

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Arthropleuragromada wymarłych roślinożernych wijów, spokrewnionego ze współczesnymi dwuparcami, żyjącego w późnym karbonie na terenie podmokłych terenów Nowej Szkocji, stanów Illinois, Ohio i Pensylwania.

Artropleura mierzyła od 1,5 do 2, a nawet 3 metrów, co czyni ją największym lądowym stawonogiem w historii Ziemi. Osiągnięcie tak znacznych rozmiarów możliwe było dzięki większej niż obecnie zawartości tlenu w atmosferze ziemskiej (innym przedstawicielem olbrzymich stawonogów jest też Meganeura) oraz braku naturalnych wrogów, np. olbrzymich drapieżnych kręgowców.

Stawonóg ten zaopatrzony był prawdopodobnie w 30 par odnóży, których ślady odkryto w stanowisku Joggins w Nowej Szkocji. W przeciwieństwie do współczesnych wijów, które oddychają za pomocą tchawek, artropleura używała do tego celu najprawdopodobniej innych organów, być może nawilżonych skrzeli.

Artropleury wymarły na początku permu, wraz z pustynnieniem wielkich połaci Ziemi i spadkiem poziomu tlenu w atmosferze.