Arthur Abraham
|
|||
 |
|||
| Pseudonim | King Arthur | ||
| Data i miejsce urodzenia | 20 lutego 1980 Erywań |
||
| Obywatelstwo |  Niemcy |
||
| Styl walki | praworęczny | ||
| Kategoria wagowa | super średnia | ||
| Bilans walk zawodowych | |||
| Liczba walk | 39 | ||
| Zwycięstwa | 36 | ||
| Przez nokauty | 28 | ||
| Porażki | 3 | ||
| Remisy | 0 | ||
| Nieodbyte | 0 | ||
Arthur Abraham, właśc. Awetik Abrahamjan (orm. Ավետիք Աբրահամյան; ur. 20 lutego 1980 roku w Erywaniu) – niemiecki bokser, z pochodzenia Ormianin, były mistrz świata organizacji IBF w kategorii średniej (do 160 funtów),aktualny mistrz świata organizacji WBO w kategorii super średniej (do 168 funtów).
Spis treści |
Kariera amatorska [edytuj]
Bilans walk amatorskich to 81 zwycięstw, 6 remisów i 3 porażki. W 1997 zdobył tytuł amatorskiego mistrza Niemiec w kategorii średniej.
Kariera zawodowa [edytuj]
Karierę zawodową zaczął w sierpniu 2003. W kwietniu 2005 znokautował w piątej rundzie byłego mistrza świata wagi średniej, Héctora Javiera Velazco, a następnie pokonał na punkty Howarda Eastmana[1]. Rok zakończył zdobyciem wakującego tytułu mistrza świata organizacji IBF, nokautując w piątej rundzie Nigeryjczyka Kingsleya Ikeke[2].
W 2006 obronił swój tytuł trzy razy, pokonując na punkty kolejno Shannana Taylora, Kofi Jantuaha[3] i Edisona Mirandę. W tym ostatnim pojedynku Abraham już w czwartej rundzie doznał złamania szczęki. Kolumbijczykowi natomiast sędzia odjął aż pięć punktów – dwa w piątej rundzie za zamierzone uderzenie rywala głową, kolejne dwa w siódmej i jeden w jedenastej za ciosy poniżej pasa[4].
26 maja 2007 Abraham po raz czwarty przystąpił do obrony swojego mistrzowskiego pasa. Pretendentem do tytułu był niepokonany do tej pory Kanadyjczyk Sebastien Demers. Abraham wygrał pojedynek przez techniczny nokaut w trzeciej rundzie[5]. 18 sierpnia zmierzył się z Khorenem Ghevorem z Armenii. Abraham wygrał pojedynek nokautując rywala w jedenastej rundzie[6]. W ostatnim pojedynku w 2007 pokonał przez techniczny nokaut w piątej rundzie Wayne Elcocka[7].
W 2008 stoczył trzy walki. 29 marca znokautował w dwunastej, ostatniej rundzie Elvina Ayalę[8]. 21 czerwca stoczył swój pierwszy pojedynek w Stanach Zjednoczonych – w rewanżowej walce już w czwartej rundzie znokautował Edisona Mirandę (który wcześniej dwukrotnie leżał na deskach)[9]. Nie była to walka mistrzowska, a bokserzy walczyli w ustalonym wcześniej limicie wagowym wynoszącym 166 funtów. W ostatnim pojedynku w 2008 pokonał przez techniczny nokaut w szóstej rundzie oficjalnego pretendenta do tytułu, Raúla Márqueza[10].
W 2009 dwukrotnie obronił tytuł mistrza świata, pokonując Lajuana Simona (na punkty)[11] oraz Mahira Orala (TKO w dziesiątej rundzie)[12].
Niedługo po tej walce zrezygnował z tytułu mistrza świata IBF w kategorii średniej i zmienił kategorię wagową na wyższą, aby wystartować w turnieju Super Six – pojedynku sześciu najlepszych bokserów w kategorii super średniej. 17 października 2009, w pierwszym pojedynku tego turnieju, znokautował w ostatniej, dwunastej rundzie Jermaina Taylora[13]. 27 marca 2010, w kolejnej walce z tego cyklu zmierzył się z Andre Dirrellem i został zdyskwalifikowany w jedenastej rundzie za uderzenie leżącego rywala (Dirrell poślizgnął się na mokrym ringu i upadł). Wcześniej w czwartej rundzie Abraham po raz pierwszy w karierze leżał na deskach i był liczony[14]. 27 listopada 2010 Abraham przegrał po raz drugi w karierze. Jego pogromcą okazał się Anglik Carl Froch, z którym przegrał jednogłośnie na punkty w walce o mistrzostwo świata WBC[15]. 12 lutego 2011 Abraham, korzystając z przerwy w występach w Super Six, zmierzył się z Stjepanem Božiciem, którego pokonał przez TKO w drugiej rundzie. 14 maja 2011 przystąpił do półfinału w turnieju Super Six, w którym jego przeciwnikiem był mistrz WBA, Andre Ward. Abraham przegrał wysoko na punkty, równocześnie odpadając z turnieju[16]. Po pokonaniu Pablo Oscara Natalio Fariasa i Piotra Wilczewskiego,otrzymał szansę walki o mistrzostwo świata WBO kategorii super średniej.25 sierpnia 2012 roku pokonał jednogłośnie na punkty czempiona WBO Roberta Stieglitza i zdobył pas mistrza świata w drugiej kategorii wagowej.
Przypisy
- ↑ Michael Weber: Eastman edged out in Germany (ang.). britishboxing.net. [dostęp 2009-08-03].
- ↑ Abraham stops Ikeke to gain IBF title (ang.). USA Today, 12.10.2005. [dostęp 2009-08-03].
- ↑ Boxing Encyclopedia (ang.). [dostęp 2009-08-03].
- ↑ Graham Houston: Abraham-Miranda revieved (ang.). FightWriter.com. [dostęp 2009-08-03].
- ↑ Abraham, Huck and Povetkin march on (ang.). EastSideBoxing.com, 27.05.2007. [dostęp 2009-08-03].
- ↑ King Arthur dusts Gevor in spectacular fashion (ang.). EastSideBoxing.com, 19.08.2007. [dostęp 2009-08-03].
- ↑ Arthur Abraham stops Elcock, Abraham vs Sturm next? (ang.). EastSideBoxing.com, 09.12.2007. [dostęp 2009-08-03].
- ↑ Arthur Abraham ready to make U.S. debut; Targets Pavlik (ang.). EastSideBoxing.com, 31.03.2008. [dostęp 2009-08-03].
- ↑ Graham Houston: Arthur Abraham KO4 Edison Miranda (ang.). Fightwriter.com. [dostęp 2009-08-03].
- ↑ Abraham TKOs Marquez in sixth to defend IBF middleweight title (ang.). ESPN.com, 08.11.2008. [dostęp 2009-08-03].
- ↑ Karl Freitag, Alexey Sukachev: Abraham retains IBF title! (ang.). Fightnews.com, 14.03.2009. [dostęp 2010-04-27].
- ↑ Alexey Sukachev: Abraham KOs Oral in 10th! (ang.). Fightnews.com, 27.06.2009. [dostęp 2010-04-27].
- ↑ Karl Freitag: Abraham KOs Taylor in 12th! (ang.). Fightnews.com, 17.10.2009. [dostęp 2010-04-27].
- ↑ Paul Strauss: King Arthur Abraham gets DQ'd and Andre Dirrell gets two points (ang.). EastSideBoxing.com, 28.03.2010. [dostęp 2010-04-27].
- ↑ Karl Freitag: Froch dominates Abraham (ang.). Fightnews.com, 27.11.2010.
- ↑ Ward wysoko wypunktował Abrahama (pol.). ringpolska.pl, 15.05.2011.
