Arthur Pigou

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Arthur Cecil Pigou (ur. 18 listopada 1877 w Ryde, zm. 7 marca 1959 w Cambridge) – ekonomista brytyjski. Studiował historię i ekonomię w Cambridge. Był uczniem Alfreda Marshalla i w 1908 objął po nim katedrę ekonomii politycznej w Cambridge University, gdzie wykładał do roku 1943.

Prekursor neoklasycznej ekonomii dobrobytu, rozwinął problem rozróżnienia między użytecznością społeczną a użytecznością indywidualną, tworząc podstawy analizy neoklasycznej w zakresie uzasadnienia interwencji państwa ze względu na zjawisko tzw. efektów zewnętrznych. Zaproponował rozwiązanie problemu negatywnych efektów zewnętrznych poprzez wprowadzenie specjalnego opodatkowania, znanego obecnie jako podatek Pigou.

Opublikował ponad dwadzieścia książek i esejów dotyczących nie tylko ekonomii, ale i również ekonomiki obrony oraz ekonomiki ochrony środowiska.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Wealth and Welfare (Bogactwo i dobrobyt 1912)
  • The Economics of the Welfare (Ekonomika dobrobytu 1920)
  • Industrial Fluctuations (1913)
  • The Political Economy of War (Ekonomia polityczna wojny 1921)
  • Theory of Unemployment (1933)
  • Employment and Equilibrium (1943)
  • Socialism versus Capitalism (1937)
  • Income: An Introduction to Economics (1946)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Słownik historii myśli ekonomicznej Red. Elżbieta Kundera, Oficyna Ekonomiczna, Kraków 2004.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]