Artis Pabriks
| Artis Pabriks | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 22 marca 1966 Jurmała |
 Minister obrony |
|
| Przynależność polityczna | "Jedność" |
| Okres urzędowania | od 25 października 2011 |
| Wicepremier i minister obrony |
|
| Przynależność polityczna | "Jedność" – Stowarzyszenie na rzecz Innej Polityki |
| Okres urzędowania | od 3 listopada 2010 do 25 października 2011 |
| Poprzednik | Imants Lieģis (jako minister obrony) |
Artis Pabriks (ur. 22 marca 1966 w Jurmali) – łotewski polityk, minister spraw zagranicznych Łotwy (2004–2007). W latach 2010–2011 wicepremier i minister obrony narodowej w drugim rządzie Valdisa Dombrovskisa. Od 25 października 2011 minister obrony.
[edytuj] Życiorys
W 1992 ukończył studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Łotewskiego, a cztery lata później uzyskał stopień doktora nauk politycznych Uniwersytetu w Aarhus w Danii. W 1996 został rektorem Wyższej Szkoły Vidzeme (Vidzemes Augstskola) z siedzibą w Valmiera.
W 1998 Pabriks dołączył do Partii Ludowej i z jej ramienia wszedł w skład Sejmu w marcu 2004. 21 lipca 2004 został mianowany ministrem spraw zagranicznych Łotwy – urząd sprawował do października 2007. Był zwolennikiem tzw. "deklaracji wyjaśniającej" do umowy granicznej z Rosją. Z powodu tej deklaracji Rosja odmawiała ratyfikacji umowy granicznej. Dopiero po rezygnacji z dodatkowych warunków przez stronę łotewską, udało się w roku 2008 ratyfikować umowę.
W 2007 odszedł z Partii Ludowej. 6 września 2008 został wybrany współprzewodniczącym nowego ugrupowania politycznego Stowarzyszenie na rzecz Innej Polityki (SCP). Uzyskał mandat poselski z ramienia SCP w wyborach parlamentarnych w 2010, jednak 3 listopada 2010 objął funkcję wicepremiera i ministra obrony narodowej w drugim rządzie Valdisa Dombrovskisa, pozostając poza parlamentem. W wyborach w 2011 uzyskał reelekcję do Sejmu, ponownie zawieszając mandat na czas wejścia do rządu. 25 października 2011 objął stanowisko ministra obrony w trzecim gabinecie Valdisa Dombrovskisa.
Jest współautorem dwóch książek: Łotwa: Próba zmian (2001) oraz Państwa Bałtyckie: Estonia, Łotwa i Litwa (2002). Napisał również: łot. Etniskās proporcijas, nodarbinātība un diskriminācija Latvijā wyd. Nordik 2002 (Proporcje etniczne i dyskryminacja w strukturze zawodowej Łotwy).
