Artur Bugaj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Artur Bugaj
Artur Bugaj.jpg
Imię i nazwisko Artur Bugaj
Data i miejsce
urodzenia
22 października 1970
Szczecinek, Polska
Pseudonim "Bugi", "Bugi-Gol"
Pozycja napastnik
Wzrost 176 cm
Masa ciała kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1987–1988(w)
1988–1989
1989–1990
1990–1991
1991–1992(j)
1991–1992(w)
1992–1994
1994–1996
1996–1997(j)
1996–1997(w)
1997–1998
1998–1999(j)
1998–1999(w)
1999–2000
2000–2001
2001–2002
2002–2003(j)
2002–2003(w)
2003–2005
2005–2006(j)
2005–2006(w)
2006–2007(j)
2006–2007(w)

Ogółem w I lidze
Darzbór Szczecinek
Wisła Kraków
Cracovia
Wisła Kraków
Darzbór Szczecinek
Gwardia Koszalin
Pogoń Szczecin
Amica Wronki
Amica Wronki
Dyskobolia Grodzisk Wlkp.
Aluminium Konin
ŁKS Łódź
Aluminium Konin
Pogoń Szczecin
GKS Bełchatów
Lech Poznań
Lech Poznań
Ceramika Opoczno
Pogoń Szczecin
Pogoń Szczecin
Śląsk Wrocław
Pogoń Szczecin
Pogoń Szczecin






34 (2)
27 (8)
13 (2)


4 (1)

22 (1)


10 (1)

18 (2)
10 (0)

1 (0)
0 (0)

139 (17)

Artur Bugaj (ur. 22 października 1970 w Szczecinku) – polski piłkarz występujący na pozycji napastnika.

Artur Bugaj jest wychowankiem Darzboru Szczecinek. W 1988 został kupiony przez I-ligową Wisłę Kraków. W Wiśle ligowego debiutu nie zaliczył i został wypożyczony na jeden sezon do Cracovii (1989–1990), gdzie grał w II lidze. Później wrócił do Wisły i w dalszym ciągu nie mógł przebić się do pierwszego składu, co spowodowało powrót na Pomorze Zachodnie.

Sezon 1991–1992 spędził w dwóch klubach: Darzborze Szczecinek i Gwardii Koszalin. Później trafił do I ligowej Pogoni Szczecin w której spędził dwa sezony (1992–1994). Ligowy debiut zaliczył 29 sierpnia 1992 w meczu z GKS Katowice (1:1), zaś pierwszą bramkę w ekstraklasie strzelił poznańskiemu Lechowi 10 kwietnia 1993 (2:0). W tym okresie zagrał dla Pogoni 34 razy w lidze i strzelił 2 bramki.

Od jesieni 1994 był zawodnikiem II-ligowej wówczas Amiki Wronki, która po raz pierwszy awansowała do ekstraklasy. W Amice Bugaj spędził w I lidze 1,5 sezonu (1995–1996), zagrał 40 razy i zdobył 10 bramek. Wiosną 1997 był już graczem grającej w II lidze Dyskobolii, zaś jesienią Aluminium Konin.

W drugoligowym Aluminium grał do 1999 z krótką przerwą na występy w I-ligowym ŁKS-ie Łódź (4 mecze, 1 bramka). W sezonie 1999/2000 został ponownie zawodnikiem Pogoni Szczecin. Kolejne dwa sezony spędził w drugiej lidze, reprezentując barwy GKS Bełchatów (2000/2001) i Lecha Poznań (2001/2002). Z Lechem awansował do I ligi i spędził tam jedną rundę (10 meczów i 1 bramka).

W 2002 kupiła go Ceramika Opoczno, grająca na zapleczu ekstraklasy, Bugaj zdecydował się jednak na grę w Pogoni Szczecin, będąc kluczowym zawodnikiem i najlepszym strzelcem klubu w II lidze w sezonie 2003/2004. Po awansie do I ligi przegrywał rywalizację z Olgierdem Moskalewiczem i Claudio Milarem, w lidze rozegrał tylko 18 meczów (2 bramki). W sezonie 2005/2006 był rezerwowym drużyny Bogusława Pietrzaka.

Do 11 sierpnia 2005 rozegrał w ekstraklasie 139 spotkań i zdobył 17 bramek. W styczniu 2006 został wypożyczony na jedną rundę do II ligowego Śląska Wrocław. Po powrocie do Szczecina znalazł się w kadrze na sezon 2006/2007, jednak z powodu powracających kontuzji rozegrał tylko jedno spotkanie ligowe. Nieformalnie pełnił również funkcję asystenta trenera Mariusza Kurasa. Po rundzie jesiennej sezonu 2006/2007 zakończył karierę. Obecnie jest działaczem sportowym w futsalowym klubie Pogoń 04 Szczecin.

22 września 2009 roku został zatrzymany przez CBA w związku z korupcją w polskiej piłce[1].

Przypisy