Artur Gadowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Artur Gadowski
Artur Gadowski 2009.jpg
Artur Gadowski podczas koncertu (2009)
Imię i nazwisko Artur Dionizy Gadowski
Pseudonim Gadzio
Data i miejsce urodzenia 1 czerwca 1967
Radom
Pochodzenie  Polska
Instrument wokal, gitara
Gatunek rock, hard rock, pop rock
Zawód wokalista, gitarzysta, kompozytor, autor tekstów, producent
Aktywność od 1985
Wytwórnia płytowa Zic Zac/BMG, Ql Music, MyMusic
Powiązania Kurcze blade
Landrynki dla dziewczynki, Oddział Zamknięty, Zbigniew Hołdys
Zespół
Kurcze Blade (1985)
Landrynki dla dziewczynki (1986)
IRA (1987)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Strona internetowa

Artur Dionizy Gadowski (ur. 1 czerwca 1967[1] w Radomiu) – polski muzyk rockowy, wokalista zespołu IRA.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo i młodość[edytuj | edytuj kod]

Skończył szkołę podstawową im. Władysława Broniewskiego oraz średnią szkołę zawodową w Radomiu. Z wykształcenia jest jubilerem. Do 1986 roku mieszkał w Radomiu, po czym przeniósł się do Szydłowca, gdzie mieszkał do 2001 roku. Potem przez krótki okres mieszkał w Warszawie. Obecnie mieszka w Łodzi.

Pochodzi z muzykalnej rodziny. Ojciec Dionizy Gadowski po ukończeniu Konserwatorium Muzycznego grał na saksofonie, natomiast matka Marianna była instruktorką śpiewu. Ma młodszego o pięć lat brata Rafała, oraz czwórkę dzieci: Wiktorię, Kacpra, Zuzię i Idę. Rozwiedziony z żoną Barbarą. Od 2009 r. ponownie żonaty z Irminą.

Przełomem w jego życiu był rok 1979, gdy usłyszał płytę zespołu The Beatles Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band, która na długo uformowała jego muzyczną drogę.

Początki kariery[edytuj | edytuj kod]

W 1985 roku wraz z kolegami ze szkoły założył swój pierwszy amatorski zespół Kurcze blade, który jednak po niecałym roku działalności rozpadł się.

Następnie w 1986 roku założył drugi zespół Landrynki dla dziewczynki. Początkowo Gadowski grał na gitarze, jednak kiedy do wojska został powołany wokalista grupy - Dariusz Śnioch, zdecydowano że jego miejsce zastąpi właśnie Gadowski. Grupa z dość sporym zainteresowaniem publiczności koncertowała, jedynym przebojem zespołu był utwór Piosenka, gdzie do wiersza K.I. Gałczyńskiego skomponowano muzykę (później utwór ten znalazł się na solowej płycie Artur Gadowski.) Mimo to grupie nie udało się w 1986 roku zakwalifikować na Festiwal w Jarocinie.

Podczas występu grupy na Przeglądzie Kapel Rockowych w radomskim klubie Mewa Artura wraz z zespołem wypatrzył szukający wówczas wokalisty do swego nowego projektu muzycznego, Kuba Płucisz. Parę dni później Artur przyjął propozycję od Płucisza. W międzyczasie uczęszczał do liceum wieczorowego. Po skompletowaniu składu grupa rozpoczęła próby w radomskim amfiteatrze.

IRA[edytuj | edytuj kod]

W listopadzie 1987 roku powstał rockowy zespół IRA. Grupa z dużym powodzeniem zaczęła występować na różnego rodzaju przeglądach, festiwalach, zdobywając wyróżnienia oraz nagrody. Po jednym z koncertów zespół otrzymał zaproszenie na Festiwal w Opolu, na którym wystąpił w czerwcu 1988 roku, kiedy to Gadowski otrzymał wyróżnienie jako wokalista.

W grudniu 1989 roku grupa wydała swój debiutancki krążek, odbyła trasę po Polsce oraz byłym ZSRR.

W pierwszej połowie lat 90. XX w. zespół stawał się coraz bardziej popularny. Nagrane przez zespół krążki Mój dom, 1993 rok oraz koncertowy IRA Live, zapewniły grupie sukces. Zespół koncertował po kraju grając rocznie ponad 150 koncertów, wspierał również wiele rockowych oraz hardrockowych zagranicznych zespołów. W maju 1994 roku zespół grał przed koncertem Aerosmith.

W drugiej połowie lat 90. zespół popadał w kryzys, nagrał kolejne dwa krążki, które nie osiągnęły sukcesu komercyjnego, coraz mniej koncertował, aż we wrześniu 1996 roku zawiesił swoją działalność.

Kariera solowa[edytuj | edytuj kod]

Po zawieszeniu działalności IRA Gadowski rozpoczął karierę solową. Podpisał kontrakt płytowy z wytwórnią BMG. Pierwszy krążek miał się ukazać w październiku 1996 roku, jednak materiał nagrany wówczas, nie spełnił oczekiwań wokalisty. W 1997 roku nagrał wraz z Markiem Kościkiewiczem z De Mono utwór "Szczęśliwego Nowego Jorku", który promował film o tym samym tytule. Utwór trafił na czołówki list przebojów.

Ponownie do prac nad krążkiem przystąpiono w 1998 roku. Jedynie utwór "Wszystko jedno jak" pochodzący z poprzedniej sesji z 1996 roku znalazł się na płycie, reszta to nowe kompozycje. Krążek wydano 20 kwietnia. Największą popularnością cieszyły się utwory "Ona jest ze snu" oraz "Szczęśliwego Nowego Jorku", które podbiły listy przebojów. Do obu utworów powstały także teledyski.

W tym samym roku Gadowski wystąpił na Festiwalu w Opolu, gdzie pierwszego dnia zaprezentował się z utworami Na kredyt oraz Szczęśliwego Nowego Jorku, a następnego dnia wykonał utwór Czerwonych Gitar Biały krzyż. W tym czasie współpracował również z innymi artystami, m.in. ze z Zbigniewem Hołdysem.

30 września wystąpił w warszawskiej Stodole w roli supportu przed gitarzystą zespołu Queen, Brianem Mayem. W tym czasie występował również na różnych benefisach, śpiewając m.in. w duecie z Anną Marią Jopek. W grudniu 1999 roku wystąpił w Sali Kongresowej w Warszawie wraz ze Zbigniewem Hołdysem, gdzie wykonał Autobiografię oraz "Niewiele ci mogę dać" z repertuaru grupy Perfect.

W lutym 2000 roku, Gadowski zajął się oprawą muzyczną do programów "Ferie z 2", "Mogę wszystko" oraz "Wakacje z 2". Miesiąc później, w marcu wyszła druga solowa płyta zatytułowana G.A.D.. Wszystkie teksty do piosenek na płycie napisał Krzysztof Jaryczewski, a kompozytorem utworów był szwedzki producent Mark Tysper. W marcu Artur wystąpił w roli supportu przed Joe Cockerem w Warszawie oraz Poznaniu. W 2002 roku wyprodukował płytę Szymona Wydry i Carpe Diem: Teraz wiem[2].

Reaktywacja zespołu[edytuj | edytuj kod]

Zmuszony złą sytuacją materialną wraz z Piotrem Sujką oraz Wojtkiem Owczarkiem wyruszył do Stanów Zjednoczonych, gdzie pracował jako robotnik budowlany. Tam, podczas wolnych dni, ćwiczyli stary repertuar IRA. Zatrudnili gitarzystę Tomasza Ciastko i zaczęli występować w amerykańskich klubach. Po powrocie do kraju zespół IRA został reaktywowany, początkowo jako "Artur Gadowski i IRA".

Po reaktywacji grupy Artur nagrywa płyty z zespołem, które cieszą się dużą popularnością, oraz koncertuje po całym kraju. Występuje także gościnnie na płytach innych wykonawców, m.in. Eweliny Flinty czy Krzysztofa Jaryczewskiego. W 2003 roku wraz z IRA zagrał w rodzinnym Radomiu podczas jubileuszowego koncertu z okazji 15-lecia istnienia grupy.

Dalsza kariera[edytuj | edytuj kod]

Artur Gadowski podczas koncertu (2007)

Pod koniec 2004 roku rozpoczęły się problemy wokalisty z głosem, kuracja lekowa nie była skuteczna, dlatego konieczny był zabieg operacyjny. Operacja odbyła się 18 października. Polegała ona na usunięciu przerośniętych woli tarczycy, niespodziewanie nastąpiły dosyć poważne komplikacje, Gadowski był nieprzytomny dwie doby, ale dosyć szybko odzyskał głos oraz siły.

Od 2006 roku znów zaczął występować wraz z zespołem na koncertach. W październiku 2006 roku świętował wraz z grupą 18 urodziny w krakowskim klubie "Studio". Tradycyjnie wystąpił także wraz z zespołem w maju na Juwenaliach. Wystąpił gościnnie także w teledysku Sebastiana Piekarka do piosenki "Bruk". 16 czerwca wystąpił na Rynku Głównym w Krakowie na Festiwalu Zaczarowanej Piosenki organizowanym przez Annę Dymną. Trzy dni później wystąpił na koncercie "Breakout Festiwal" w Rzeszowie, który był poświęcony pamięci Miry Kubasińskiej oraz Tadeusza Nalepy. 21 września, wystąpił na uroczystości Miss Polonia 2007, podczas którego wykonał specjalną wersję utworu Ona jest ze snu.

15 października był gościem programu "Weekend z Gwiazdą", który wyjątkowo nakręcony był na lotnisku Stansted w Londynie. 12 listopada wystąpił na koncercie Róże Gali, gdzie wraz z Andrzejem Piasecznym oraz Łukaszem Zagrobelnym wykonał utwór Freedom. 15 grudnia wystąpił w toruńskiej "Od nowie" na specjalnym koncercie poświęconym pamięci muzyka Grzegorza Ciechowskiego.

28 stycznia 2008 roku[3] ukazała się debiutancka płyta zespołu Nefer, na której gościnnie wystąpił Gadowski, śpiewając w duecie z wokalistą grupy utwór pt. "Samotni w sieci". Tekst do utworu napisał Gadowski.

Na XV Przystanku Woodstock (2009), Gadowski wystąpił na koncercie Jubileuszowym 40-lecia oryginalnego Festiwalu Woodstock, z utworem Boba Dylana "Knocking on Heavens Door" z towarzyszeniem chóru Mazowieckiego Teatru Muzycznego Operetki Warszawskiej.

26 listopada 2009 roku, wraz z innymi wykonawcami, Gadowski wziął udział w koncercie poświęconym pamięci Marka Grechuty "Magia obłoków". Koncert odbył się w Sali Kongresowej w Warszawie, wykonawcom towarzyszył zespół ANAWA.

30 grudnia 2010 roku w Sali Kongresowej w Warszawie miała miejsce premiera widowiska muzycznego Krzyżacy w którym Artur Gadowski wystąpił w roli króla Władysława Jagiełły i wykonał dwie piosenki: "Tutaj jest Polska" i "Śnił mi się sen" (duet z Cezarym Studniakiem)

W październiku 2012, po niemal rocznej współpracy, ukazała się płyta "Away" Klary Jędrzejewskiej, wyprodukowana przez Artura Gadowskiego w studio MSG w Łodzi. W tym samym roku Gadowski nagrał piosenkę "Wszystko to co mam" z repertuaru Golden Life. Znalazła się ona na akustycznej płycie tego zespołu zatytułowanej "AQQ Akustycznie...". Wystąpił także gościnnie na płycie Marka Kościkiewicza wydanej z okazji jubileuszu 25-lecia działalności artystycznej, wykonując utwór "Moje miasto nocą" z repertuaru DE MONO.

W 2007 i 2013 roku ponownie wystąpił na Festiwalu Zaczarowanej Piosenki w Krakowie.

Od początku 2014 roku, Artur Gadowski wraz z basistą Hubertem Kozerą, realizuje kameralny projekt koncertowy Artur Gadowski Akustyk Duo[4].

31 marca 2014 roku ukazała się trzecia płyta solowa Gadowskiego pod nazwą TanGado nagrana z zespołem Tangata Quintet. Na płycie znajdują się tanga przedwojenne i tanga współczesne[5]. Krążek promuje tytułowy singel „TanGado”.

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • 1988: nagroda Młody adept sztuki estradowej Przyznana podczas Festiwalu w Opolu
  • 1994: tytuł Symbol Sexu przyznany przez program "Rock Noc"
  • 2001: nominacja do nagrody Fryderyki 2000 w kategorii "Wokalista"[6]
  • 11 września 2010 roku wraz z zespołem Ira odebrał trzy statuetki Superjedynek na 47 Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu[7][8].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Dyskografia Iry.

Albumy solowe[edytuj | edytuj kod]

Gościnne występy[edytuj | edytuj kod]

Single[edytuj | edytuj kod]

Rok wydania Utwór Kompozytor Album Wytwórnia
1998 "Na kredyt" Artur Gadowski Artur Gadowski Zic-Zac/BMG
1998 "Ona jest ze snu" Marek Kościkiewicz
1998 "Szczęśliwego Nowego Jorku"
2000 "Stoisz obok mnie" Mark Tysper
Mark Hadstrom
G.A.D.
2000 "Inny wymiar" Artur Gadowski
Mark Tysper
2000 "Moje prawdy" Mark Tysper
Mark Hedstrom

Teledyski[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Album Reżyser Producent Wytwórnia
1997 "Szczęśliwego Nowego Jorku"
Artur Gadowski
Marek Kościkiewicz Michał Przytuła Zic-Zac/BMG
1998 "Na kredyt" Jerzy Grabowski
"Ona jest ze snu"
2000 "Inny wymiar"
G.A.D.
Mark Tysper
"Moje prawdy"
2001 "Wish You were here" G.A.D. – Limitowana edycja Mark Tysper

Przypisy

  1. Leszek Gnoiński, Jan Skaradziński: Encyklopedia Polskiego Rocka. Warszawa: Świat Książki, 1997. ISBN 83-7129-570-7. (pol.)
  2. Teraz wiem na portalu archiwumrocka.art.pl
  3. O zespole (pol.). [dostęp 2013-06-16].
  4. Artur Gadowski Akustyk Duo
  5. Warszawa. Dziś ukaże się płyta "TanGado". e-teatr.pl, 2014-03-31. [dostęp 2014-05-28].
  6. Nominowani i laureaci 2000 (pol.). [dostęp 2013-06-16].
  7. SuperJedynki 2010 (pol.). [dostęp 2013-06-16].
  8. Nagrody (pol.). [dostęp 2013-06-16].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]