Artur II Bretoński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Artur II Bretoński
Książę Bretanii
Okres panowania od 18 listopada 1305
do 27 sierpnia 1312
Poprzednik Jan II
Następca Jan III Dobry
Dane biograficzne
Dynastia Kapetyngowie
Urodziny 2 lipca 1262
Śmierć 27 sierpnia 1312
Château de L'Isle
Ojciec Jan II Bretoński
Matka Beatrycze Plantagenet
Żona Maria de Limoges
Jolanta de Dreux
Dzieci Jan III Dobry
Gwidon de Penthievre
Jan IV Bretoński

Artur II (ur. 2 lipca 1262, zm. 27 sierpnia 1312 w Château de L'Isle), książę Bretanii, najstarszy syn księcia Jana II i Beatrycze, córki Henryka III Plantageneta, króla Anglii.

Władzę w Bretanii objął po śmierci ojca w 1305 r. Swojemu młodszemu bratu Janowi przekazał angielski tytuł parowski hrabiego Richmond. Jako książę Bretanii prowadził niezależną od Francji politykę. Podzielił kraj na osiem okręgów – Leon, Kernev, Landreger, Penteur, Gwened, Naoned, Roazhon i Sant Malou. W 1309 r. zwołał pierwsze stany generalne, zalążek bretońskiego parlamentu. Po raz pierwszy uczestniczyli w nich przedstawiciele stanu trzeciego.

W 1275 r. Artur poślubił Marię, wicehrabinę de Limoges (12601291), córkę Gwidona VI, wicehrabiego de Limoges, i Małgorzaty, pani de Molinot, córki Hugona IV, księcia Burgundii. Artur i Maria mieli razem trzech synów:

W maju 1294 r. książę poślubił Jolantę (ok. 12652 sierpnia 1330), wdowę po królu Szkocji Aleksandrze III, córkę Roberta IV, hrabiego de Dreux, i Beatrycze, córki Jana, hrabiego de Montfort. Artur i Jolanta mieli razem syna i pięć córek:

Artur zmarł w 1312 r. Został pochowany w klasztorze w Vannes. Jego grób został sprofanowany podczas rewolucji francuskiej. Później został jednak odrestaurowany.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Jan II
COA fr BRE.svg Książę Bretanii
1305-1312
COA fr BRE.svg Następca
Jan III Dobry