Artur Siódmiak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Artur Siódmiak
Artur Siódmiak, TuS Nettelstedt-Lübbecke - Handball Poland (1).jpg
Imię i nazwisko Artur Siódmiak
Data i miejsce
urodzenia
7 października 1975
Wągrowiec, Polska
Pseudonim Siudym
Pozycja obrotowy
Wzrost 192 cm
Masa ciała 104 kg[1]
Informacje klubowe
Obecny klub kariera zakończona
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
do 1996
1996 - 2003
2003
2004
2004 - 2005
2005 - 2006
2006 - 2008
2008 - 2012
Nielba Wągrowiec
Wybrzeże Gdańsk
Warszawianka
HBC Bascharage
Saint-Raphaël Var Handball
Pfadi Winterthur
Kadetten Schaffhausen
TuS Nettelstedt-Lübbecke
Reprezentacja narodowa[a]
Lata Reprezentacja
1998 - 2011 Polska Polska 133 (102)
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi
  1. Mecze i gole w reprez. akt. 31.12.2011.
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Artur Siódmiak w Wikicytatach Artur Siódmiak w Wikicytatach

Artur Siódmiak (ur. 7 października 1975 w Wągrowcu) – były polski piłkarz ręczny, grający na pozycji obrotowego, reprezentant Polski (133 oficjalne mecze międzypaństwowe i 102 zdobyte gole), uczestnik igrzysk olimpijskich (Pekin 2008), wicemistrz świata z 2007 i brązowy medalista Mistrzostw Świata 2009. W 2012, po zakończeniu czynnej kariery zawodniczej założył firmę, zajmującą się organizowaniem różnych wydarzeń (głównie sportu dziecięcego) oraz fundację i Akademię Piłki Ręcznej własnego imienia (co roku organizuje obozy sportowe dla młodzieży). Współpracownik fundacji MG13 Marcina Gortata. Komentator i ekspert piłki ręcznej na antenach grupy Polsat.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Klubowa[edytuj | edytuj kod]

Przygodę z piłką ręczną zaczynał w szkole podstawowej i na podwórku. W czasach licealnych występował w drużynach młodzieżowych w swym rodzinnym mieście, a jego pierwszym trenerem był Stanisław Gąsiorek. W 1994 rozpoczął studia na poznańskiej AWF. Swój pierwszy kontrakt podpisał w 1994 z Nielbą Wągrowiec, grającą w ówczesnej II lidze. W 1996 przeszedł do ekstraklasowego Wybrzeża Gdańsk, w barwach którego wywalczył dwa mistrzostwa Polski (w sezonach 1999/2000 i 2000/2001). W 2003 drużyna piłki ręcznej w Wybrzeżu została rozwiązana, wobec czego Siódmiak przeniósł się do Warszawianki, która tuż po jego przyjściu również upadła. Artur myślał wówczas o skończeniu czynnego uprawiania sportu, planując podjęcie innej pracy zarobkowej w branży bankowej, bądź ubezpieczeniowej. Ostatecznie jednak wyjechał do Luksemburga, w 2004 rozpoczynając grę w amatorskim HBC Bascharage. Błyskawicznie stał się czołowym zawodnikiem ligi luksemburskiej, więc mimo podpisania dwuletniego kontraktu, po roku przeszedł do francuskiego pierwszoligowca Saint-Raphaël Var Handball. W pierwszym sezonie (2004/2005) drużyna zajęła 14 miejsce, spadając do II ligi. W 2005 Siódmiak przeszedł do szwajcarskiego pierwszoligowca Pfadi Winterthur, a po roku do drużyny mistrza kraju Kadetten Schaffhausen, z którą w edycji 2006/2007 wywalczył tytuł mistrza Szwajcarii, a rok później wicemistrzostwo. W 2008 trafił do TuS Nettelstedt-Lübbecke, z którą po roku wywalczył awans do wymarzonej Bundesligi. I tym klubie po sezonie 2011/2012 zakończył karierę zawodniczą.

Reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W połowie lat 90. był powoływany do kadr juniorskich i młodzieżowych. W reprezentacji seniorskiej zadebiutował mając niespełna 23 lata – 18 sierpnia 1998 w wygranym 23:20 towarzyskim meczu przeciwko Litwie w Szczecinie. Do roku 2001 rozegrał w niej niespełna 30 oficjalnych spotkań, po czym przez kolejne 3,5 roku nie został powołany ani razu. Dopiero objęcie funkcji selekcjonera przez Bogdana Wentę spowodowało, że w 2005 powrócił do kadry. W 2007 wywalczył srebrny medal Mistrzostw Świata w Niemczech, za co 5 lutego 2007 został odznaczony przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego Złotym Krzyżem Zasługi[2]) oraz Superpuchar. W lutym 2008 zajął 7. miejsce Mistrzostw Europy w Norwegii, a w maju – podczas wrocławskiego turnieju kwalifikacyjnego – wywalczył przepustkę do Igrzysk Olimpijskich w Pekinie (przegrana w ćwierćfinale z Islandią i ostatecznie 5. miejsce). W lutym 2009 zdobył brązowy medal Mistrzostw Świata w Chorwacji. Z tą ostatnią imprezą związane jest najważniejsze wydarzenie w karierze Siódmiaka. Pod koniec spotkania z Norwegią przechwycił piłkę od grających w przewadze (wycofanie bramkarza) rywali i na 5 sekund przed końcem meczu - z własnej połowy - trafił do pustej bramki przeciwników, ustalając wynik pojedynku na 31:30 dla Polski, co zagwarantowało jej awans do półfinału turnieju. W styczniu 2010 przyczynił się do wywalczenia 4. miejsca Mistrzostw Europy w Austrii.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Ma dwóch braci: Tomasza i Marcina, którzy również uprawiali piłkę ręczną. Żonaty z Magdaleną, z którą ma dwójkę dzieci: syna Filipa oraz córkę Lenę. Jego bratową jest Karolina Siódmiak (żona Marcina).

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Siódmiak w trakcie ataku.

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

  • 2000, 2001: Simple gold crown.svg Mistrzostwo Polski
  • 2007: Gold medal with cup.svg Mistrzostwo Szwajcarii
  • 2008: Silver medal with cup.svg wicemistrzostwo Szwajcarii
  • 2007, 2008: Simple gold cup.svg Puchar Szwajcarii
  • 2007: Simple gold cup.svg Superpuchar Szwajcarii

Reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

  • 2007: Silver medal with cup.svg wicemistrzostwo świata
  • 2009: Bronze medal with cup.svg brązowy medal Mistrzostw Świata

Przypisy

  1. w trakcie trwania kariery zawodniczej
  2. prezydent.pl: Prezydent odznaczył polską reprezentację piłkarzy ręcznych. [dostęp 2007-02-05].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]