Ashraf Ghani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ashraf Ghani
Ashraf Ghani in 2004.jpg
Data i miejsce urodzenia 12 lutego 1949
Logar
Afganistan Minister Finansów
Przynależność polityczna bezpartyjny
Okres urzędowania od 2 czerwca 2002
do 14 grudnia 2004
Poprzednik Hedajat Amin Arsala
Następca Anwar ul-Haq Ahady
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Ashraf Ghani Ahmadzai (ur. 12 lutego 1949 w Logar), afgański polityk, minister finansów Afganistanu w latach 2002-2004. Kandydat w wyborach prezydenckich w 2009 oraz w 2014.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Ashraf Ghani urodził się w 1949 w prowincji Lowgar. Z pochodzenia jest Pasztunem. W 1973 ukończył nauki polityczne i stosunki międzynarodowe na Amerykańskim Uniwersytecie w Bejrucie w Libanie. Następnie uzyskał tytuł magistra oraz doktora antropologii na Columbia University w USA. Studiował również w INSEAD oraz na Harvard University i Uniwersytecie Stanfordzkim w USA[1][2].

Po studiach, Ahraf Ghani wykładał na Uniwersytecie w Kabulu (1974-1977), na Uniwersytecie Aarhus w Danii (1977), University of California, Berkeley (1983) oraz Johns Hopkins University w Baltimore (1983-1991). Jego badania naukowe dotyczyły procesów budowy państwa i transformacji społecznej. W 1985 jako stypendysta Fundacji Fulbrighta przez rok prowadził badania w pakistańskiej medresie[1].

W 1991 rozpoczął pracę w Banku Światowym, zajmując się projektami ds. Azji Wschodniej i Azji Południowej. W latach 90. XX w. spędził pięć lat w Rosji, Chinach i w Indiach, zarządzając projektami rozwojowymi w tych państwach[1].

Po zamachach z 11 września 2001 odszedł z Banku Światowego. W tamtym czasie często zabierał głos w mediach oraz udzielał wywiadów w prasie. W listopadzie 2002 został mianowany specjalnym doradcą ONZ ds. Afganistanu i brał udział w wypracowaniu tzw. Porozumienia z Bonn, które określało zasady transferu władzy w Afganistanie po obaleniu reżimu talibów[1].

W grudniu 2001 Ghani powrócił do Afganistanu i został szefem doradców prezydenta Hamida Karzaia. W 2002 zajął stanowisko ministra finansów w gabinecie prezydenta Karzaia. Jako minister finansów przeprowadził szereg reform strukturalnych, które stworzyły podwaliny systemu finansowego w kraju. Ghani doprowadził do wprowadzenia nowej waluty, skomputeryzował resort finansów, budżet państwa ustanowił głównym narzędziem polityki finansowej oraz zreformował system podatkowy i celny. W 2003 został uznany przez magazyn Emerging Markets najlepszym ministrem finansów w Azji. Ze stanowiska ministra zrezygnował w grudniu 2004, po uchwaleniu w Afganistanie konstytucji, która zakazywała pełnienia funkcji ministra przez osoby z podwójnym obywatelstwem (Ghani nie chciał zrezygnować z obywatelstwa Stanów Zjednoczonych)[1].

W 2004 Ashraf Ghani objął funkcję kanclerza Uniwersytetu w Kabulu. Rok później zrezygnował z tego stanowiska i został założycielem oraz przewodniczącym Institute for State Effectiveness (ISE, Instytut ds. Państwowej Efektywności), badającego relacje między obywatelami, państwem a rynkami gospodarczymi w kontekście globalizacji[1][3][2].

W 2006 Ashraf Ghani był jednym z kandydatów do stanowiska Sekretarza Generalnego ONZ[4].

7 maja 2009 Ghani zarejestrował się jako kandydat w wyborach prezydenckich zaplanowanych na 20 sierpnia 2009. Przy tej okazji podkreślił znaczenie ustanowienia reprezentatywnej administracji, dobrego zarządzania, budowy dynamicznej gospodarki i stworzenia możliwości zatrudnienia dla obywateli Afganistanu[5].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Who is Ashraf Ghani? (ang.). Ashraf Ghani.af, 26 marca 2009. [dostęp 2009-08-19].
  2. 2,0 2,1 Biography: Ashraf Ghani (ang.). Afghanistan Online, 15 października 2009. [dostęp 2009-08-19].
  3. Ashraf Ghani: Expert on state-building (ang.). TED. [dostęp 2009-08-19].
  4. Kandydaci na stanowisko Sekretarza Generalnego ONZ, unic.un.org.
  5. Ashraf Ghani’s registration for the 2009 Presidential Elections (ang.). Ashraf Ghani.af, 6 maja 2009. [dostęp 2009-08-19].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons