Aster nowoangielski
| Aster nowoangielski | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | astrowe |
| Rząd | astrowce |
| Rodzina | astrowate |
| Podrodzina | Asteroideae |
| Rodzaj | Symphyotrichum |
| Gatunek | aster nowoangielski |
| Nazwa systematyczna | |
| Symphyotrichum novae-angliae (L.) G. L. Nesom Phytologia 77:287. 1995 |
|
| Synonimy | |
|
Aster novae-angliae L.[2] |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
Aster nowoangielski (Symphyotrichum novae-angliae) – gatunek byliny należący do rodziny astrowatych. Pochodzi z Ameryki Północnej (wschodnie i środkowe stany USA)[2]. Uprawiany jako roślina ozdobna. Dziczeje, w Polsce (kenofit).
Spis treści |
[edytuj] Nazewnictwo
Dawniej zaliczany był do rodzaju aster jako Aster novae-angliae L. Według nowszych ujęć taksonomicznych przeniesiony został do rodzaju Symphyotrichum i obecnie ma nazwę Symphyotrichum novae-angliae[2]. Nie utworzono nowej nazwy polskiej i nadal nazywany jest astrem nowoangielskim lub astrem amerykańskim.
[edytuj] Morfologia
- Łodyga
- Sztywna, wzniesiona, wysokość do 1,5 m, kutnerowato owłosiona.
- Liście
- Wąskolancetowate.
- Kwiaty
- Koszyczki zebrane w szczytowe baldachogroniaste kwiatostany. Kwiaty języczkowe różnobarwne, kwiaty rurkowate żółte.
[edytuj] Zastosowanie i uprawa
Jest uprawiany jako roślina ozdobna w licznych odmianach ozdobnych w różnych kolorach. Odmiany te wytwarzają duże i ciężkie koszyczki kwiatowe, roślina wymaga więc w okresie kwitnienia podparcia[3]. Wśród późno kwitnących odmian występują m.in. 'Harrington Pink' o czysto różowych kwiatach (odmiana odporna na mączniaka), 'September Ruby' o jasnoczerwonych kwiatach. Rośliny w Polsce w pełni mrozoodporne (strefy mrozoodporności 4-9)[3]. Wymagają żyznej gleby i pełnego słońca.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-06-15].
- ↑ 3,0 3,1 Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.
