Asterionella
| Asterionella | |
|---|---|
 Asterionella formosa
|
|
| Systematyka | |
| Domena | jądrowce |
| Supergrupa | Chromalveolata |
| Królestwo | protisty |
| Klad | Stramenopiles |
| Klad | Ochrophytes |
| Klad | okrzemki |
| Klad | Fragilariophyceae |
| Rodzina | fragilariowate |
| Rodzaj | asterionella |
| Nazwa systematyczna | |
| Asterionella Hassall 1850 | |
| Typ nomenklatoryczny | |
| Asterionella formosa Hassall | |
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Asterionella (Asterionella Hassall) – rodzaj okrzemek z rodziny fragilariowatych. Gatunkiem typowym jest A. formosa. Jeden z częstszych przedstawicieli słodkowodnego fitoplanktonu, czasem tworzący zakwity. Nie będąc typowym składnikiem fitobentosu, uwzględniana w niewielu wskaźnikach okrzemkowych. Komórki promieniście połączone w cenobia (dając wygląd gwiazdy), które pod wpływem warunków środowiskowych mogą zmieniać liczbę modułów lub się rozpadać. Wydłużone, zwykle rozszerzające się główkowato na końcach, jednakobiegunowe lub różnobiegunowe. Skorupki cienkie, brak wstawek i przegródek. Poprzeczne prążki delikatne, bez żeber. Przedstawiciele występują w wodach różnych części świata, z przewagą stref umiarkowanych. Wśród nich są zarówno umiarkowane acydofile (Asterionella ralfsii), jak i umiarkowane alkalifile (Asterionella gracillima)[1]. W polskiej florze powszechna A. gracillima, dość częsta również A. formosa.
Na asterionellach pasożytują skoczkowce Rhizopydium planktonicum[2].
Przypisy
- ↑ Barbara Kawecka, Pertti Vesa Eloranta: Zarys ekologii glonów wód słodkich i środowisk lądowych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 121. ISBN 83-01-11320-0.
- ↑ Barbara Kawecka, Pertti Vesa Eloranta: Zarys ekologii glonów wód słodkich i środowisk lądowych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 109. ISBN 83-01-11320-0.
Bibliografia [edytuj]
- Asterionella Hassall (ang.). algaebase. [dostęp 2010-01-27].
- Joanna Zofia Kadłubowska: Zarys algologii. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1975, s. 220.
- Karol Starmach: Plankton roślinny wód słodkich : metody badania i klucze do oznaczania gatunków występujących w wodach Europy Środkowej. Warszawa–Kraków: PWN, 1989, s. 429. ISBN 8301091908.
