Asturowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Asturowieindoeuropejski lud celtycki, zamieszkujący w czasach starożytnych północno-zachodnie tereny Półwyspu Iberyjskiego. Pierwsze wiadomości o Asturach przekazał Posejdonios w II wieku p.n.e. Asturowie przez długi czas skutecznie opierali się podbojom rzymskim, zostali pokonani dopiero w 19 p.n.e. przez wojska Marka Agrypy. Ziemie Asturów weszły wówczas w skład rzymskiej prowincji Hispania Tarraconensis, lecz do końca istnienia Imperium rzymskiego stopień ich romanizacji pozostał niewielki.

Fort na wzgórzu typu asturyjskiego w Coaña, w Asturii

Asturowie byli społeczeństwem typu zbieracko-myśliwskiego, parający się rolnictwem tylko sporadycznie w ramach uzupełnienia diety. Przez dużą część roku używali żołędzi jako podstawowego produktu spożywczego, susząc je i ścierając na mąkę, uzyskiwali z niej, długo zachowujący świeżość, chleb. W czasach rzymskich pola uprawne nie były już tak rzadko spotykane. Uprawiano jęczmień, z którego produkowano piwo, oraz inne zboża, takie jak pszenica i len.

Zgodnie ze starożytnymi źródłami, struktura ich rodzin miała charakter matrylinearny.

Asturowie żyli w fortach na wzgórzach, zakładanych na strategicznych obszarach. Na terenach dzisiejszej Asturii oraz na górzystych terenach Leónu mury miały kształt okrągły, natomiast na terenach płaskich, podobnie jak u Galisyjczyków i innych sąsiednich ludów, kwadratowy.