Atak na Hotel Savoy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Atak na Hotel Savoy
Państwo  Izrael
Miejsce Tel Awiw-Jafa
Data 4 marca 1975
Godzina 23:00
Liczba zabitych 18
Sprawca Al-Fatah
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
miejsce zamachu
miejsce zamachu
Ziemia 32°04′21″N 34°45′55″E/32,072500 34,765278

Atak na Hotel Savoy - był atakiem terrorystycznym przeprowadzonym przez palestyńskich terrorystów z Al-Fatah na hotel Savoy Tel Awiw w Tel Awiwie w nocy z 4 na 5 marca 1975.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Atak terrorystyczny na Tel Awiw został zaplanowany przez Abu Dżihada, jednego z założycieli organizacji al-Fatah. Miał być to odwet za Operację „Wiosna Młodości” (9/10 kwietnia 1973), podczas której w Bejrucie i Sydonie zginęło trzech wysokich dowódców organizacji Czarny Wrzesień.

Przygotowania do ataku[edytuj | edytuj kod]

Pierwotny plan przewidywał przeprowadzenie ataku na nadmorskie miasto Naharijja w dwa miesiące wcześniej, ale napastnicy nie zdołali odnaleźć miasta z morza. Zrezygnowano więc z ataku. Za cel kolejnego ataku wybrano Tel Awiw. Napastnicy mieli po wylądowaniu na plaży zaatakować klub młodzieżowy oraz dawną siedzibę Opery Izraela (do 1982). Założono, że weźmie się jak największą liczbę zakładników, a następnie wysunie żądanie uwolnienia z izraelskich więzień 20 arabskich terrorystów oraz prawosławnego arcybiskupa aresztowanego za przemyt broni. Jeśli więźniowie zostaliby uwolnieni, napastnicy razem z zakładnikami ewakuowaliby się prywatnym transportem lotniczym do Damaszku. Jeśli żądania nie zostałyby spełnione w ciągu czterech godzin, wówczas napastnicy mieli zabić wszystkich zakładników i popełnić samobójstwa.

Członkowie grupy byli specjalnie szkoleni, aby w przypadku zatrzymania zeznali podczas przesłuchań, że przybyli z Egiptu, aby w ten sposób zakłócić negocjacje pokojowe egipsko-izraelskie i odsunąć zagrożenie odwetu od Libanu[1].

Przebieg ataku[edytuj | edytuj kod]

Schemat ilustrujący sposób przeprowadzenia ataku na Hotel Savoy

Grupa ośmiu terrorystów załadowała się 3 marca 1975 w pobliżu libańskiego portu Tyr na egipski statek handlowy „Fakhri al-Din”. Na morzu okazało się, że jeden z pontonów, na których planowano lądować na plaży, ma uszkodzony silnik. Dowódca oddziału postanowił, że obie grupy popłyną na jednej łodzi[1].

W dniu 4 marca około godziny 23.00 na plaży w Tel Awiwie wylądowały dwie grupy palestyńskich terrorystów. Napastnicy byli uzbrojeni w karabiny Kałasznikowa, pistolety, granaty ręczne oraz materiały wybuchowe. Po wylądowaniu na plaży terroryści weszli w obręb budynków i bardzo szybko stracili orientację w terenie. Celem ataku stał się Hotel Savoy, jedyny oświetlony budynek na rogu ulic HaYarkon i Ge'ula. Podczas ataku na hotel zginęło trzech cywili. Wykorzystując zamieszanie trzem osobom udało się uciec, jednak większość pracowników i gości stała się zakładnikami. Gdy napastnicy usiłowali opuścić z zakładnikami hotel, powstrzymał ich izraelski żołnierz Moshe Doychman, który zginął w strzelaninie[2].

Negocjacje i odbicie zakładników[edytuj | edytuj kod]

Hotel został natychmiast otoczony przez izraelskie siły specjalne. Negocjacje z terrorystami prowadzono przy pośrednictwie jednego z zakładników Kohavu Levy'ego, który znał język arabski[3]. Podczas rozmów z oficerami izraelskich sił bezpieczeństwa, Levy przekazał szczegółowe informacje o terrorystach.

W nocy 5 marca, o godzinie 4.20, cztery oddziały izraelskich komandosów Sayeret Matkal przeprowadziły szturm na Hotel Savoy. W trakcie akcji odbijania zakładników zginęło 7 terrorystów, a jednego aresztowano. W strzelaninie zginęło 5 zakładników (kolejnych 5 zakładników uratowano) i 2 izraelskich komandosów. Większość zabitych zakładników było cudzoziemcami - byli obywatelami Niemiec, Francji i Szwajcarii[4].

W kilka godzin po ataku Marynarka Wojenna Stanów Zjednoczonych zatrzymała na Morzu Śródziemnym statek, z którego terroryści przeprowadzili atak. Załoga statku została aresztowana[5].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Shay Avital: Terrorist Suicide Operation Analysis (ang.). W: Global Security [on-line]. 1985. [dostęp 2010-11-28].
  2. Informacja o przyznaniu medalu dla Moshe Doychmana (hebr.). W: Israel Defense Force [on-line]. [dostęp 2010-11-28].
  3. Adam Dolnik, Keith M. Fitzgerald: Negotiating hostage crises with the new terrorists. Westport CT, 2008, s. 29, 207. ISBN 978-0-275-99748-9. [dostęp 2010-11-29]. (ang.)
  4. In memoriam, the 34th anniversary of a more successful mass murder attack (ang.). W: Dvar Dea [on-line]. 2009-03-07. [dostęp 2010-11-28].
  5. Terrorist describes Israel raid (ang.). W: Sarasota Herald-Tribune [on-line]. 19975-03-09. [dostęp 2010-11-28].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]