Atawizm
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Atawizm (łac. atavus – przodek) – regresja ewolucyjna, pojawienie się u danego organizmu nietypowych dla niego cech bądź zachowań, charakterystycznych dla jego odległych przodków.
W XIX wieku Cesare Lombroso sformułował pseudonaukową teorię o związku atawizmów z "niższą rasą" i cechami przestępców. Silnie rozwinięte łuki brwiowe, duża żuchwa, długie ręce, nadmierne owłosienie ciała miały być wyznacznikami genetycznej/rasowej niższości.
[edytuj] Przykłady
U człowieka:
- dodatkowe brodawki sutkowe,
- szczątkowy ogon[1],
- wybitnie silnie rozwinięte owłosienie na całym ciele lub na twarzy i plecach (hipertrichoza),
- owłosienie w rozwoju zarodkowym,
- odruch czepny u noworodków,
- nadmiernie rozwinięte kły,
- wykształcenie pazurów zamiast paznokci,
- ruchomość małżowiny usznej.
U zwierząt:
- trójpalczaste konie,
- wilczy ząb u koni,
- szczątkowe kończyny tylne (do 1 m długości) u wielorybów (długopłetwiec Megaptera novaeangliae).
U roślin:
- liście zamiast cierni u kaktusów,
- występowanie wici u plemników roślin z klasy sagowców i rodzaju miłorząb (Ginkgo)
Przypisy
- ↑ Bergman i inni: Persistence of the Tail (ang.). W: Anatomy Atlases [on-line]. [dostęp 15 kwietnia 2011].
[edytuj] Bibliografia
- Biologia. Multimedialna encyklopedia PWN Edycja 2.0. pwn.pl Sp. z o.o., 2008. ISBN 978-83-61492-24-5.
- Douglas Theobald: 29+ Evidences for Macroevolution (ang.). [dostęp 15 kwietnia 2011].
